Si Si Si. No No No.

Na een dikke twee weken in Argentinie te zijn, reikt mijn Spaans gelukkig al verder dan dat. Ik versta al meer en kan mezelf al goed uitdrukken of iets vragen als ik iets nodig heb. Gelukkig maar. Want telkens herhalen dat je 't niet verstaan hebt wordt na een tijd vervelend...

Weer een week gepasseerd sinds mijn laatste blogbericht. De tijd vliegt zoals ze zeggen! Het-naar-school-gaan liep gesmeerd en zoals het hoort in Collégio Limay, kwamen er weer enkele leerkrachten niet opdagen... Ziek ofzo. 'Kheb er ook van gehad! Zaterdag, tijdens het kijken van de belangrijke tennismatch Luca Caverzan vs 'eenietsbeterespeler', werd me door een van de tantes een broodje kaas aangeboden. Weigeren was geen optie. Jammer, want na het opgegeten te hebben voelde ik het al meteen terug naar boven komen. Mijn zaterdag om zeep! Ik heb die dag veel aan thuis gedacht...

Zondag voelde ik me alweer veel beter! De familie Caverzan probeerde me wat op te vrolijken door een leuke familieuitstap te organiseren. En familieuitstappen, daar kennen ze hier wat van, herhaalde Bibiani meermaals :)! Het werd een dagje naar Chocón. Een stadje in de provincie Neuquen, waar men jaren geleden vele fosielen van dinosaurussen heeft teruggevonden. In deze regio zou de grootste dinosaurus ooit geleefd hebben. Onderweg ontdekte ik dat Cipolletti en Neuquen zowat de grootste steden zijn in de buurt. Ze zijn omringd door een patagonisch landschap: heuvelachtig met kleine droge struikjes als vegetatie. Prachtig welliswaar. Ik kon zelfs in de verte de besneeuwde bergtoppen van de Andes zien! Ettelijke kilometers en vele Jurassicparkachtige borden later, kwamen we aan in Chocón. Het had een klein museum, waar alle vondsten werden tentoongesteld. Dit moest ik gezien hebben vond de familie. Mijn broertje Luca tegen zijn zin mee naar binnen, dit was namelijk een van de jaarlijkse uitstapjes van de school... Naast vondsten van dinosaurussen, waren ook vele speerpunten en andere overblijfselen van neanderthalers te bezichtigen. Niets vergeleken met degene die jij gevonden hebt, papa ;)


Het werd middag en de honger liet zich horen. Geen zondag zonder een typisch Argentijnse 'asado', watwijnoemen barbecue maar dan 10 keer beter! Jorge stopte bij een camping. Ik dacht 'Wat doen we in godsnaam op een camping?' Het raadsel werd snel opgelost toen ik op elk campeerstukje een barbecue zag staan. Hier gingen we eten. Enja, t'heeft gesmaakt!

De familie was nog niet klaar om naar huis te gaan! Het dorpje had nog andere troeven. Eerst stopten we langs een groooooot meer. Prachtig. Het bleek het grootste (aangelegde) meer ter wereld te zijn! Waaw! Jammer dat de zon er niet even doorkwam... We reden langs het meer en GELUKKIG hadden we een jeep met 4x4-functie. Laten we het zo stellen, de paadjes waren eigenlijk niet voorzien op de doorgang van auto's. Alles voor het mooie uitzicht. Onderweg konden we nog enkele échte voetafdrukken bezichten, van dinosaurussen natuurlijk.

Twerd dan toch maar eens tijd om naar huis te keren. Na een klein uurtje rijden werd ons de weg versperd. Een aantal arbeiders die meer geld willen voor hun werk, besloten zowat de belangrijkste weg naar Neuquen af te sluiten. En dat op een zondagnamiddag! Schandalig! Gelukkig wist Jorge een binnenbaantje. Door velden, beekjes en bos. Hij is het rallyrijden duidelijk nog niet verleerd! Eenmaal thuis, kon ik genieten van een lekker warm kopje thee. De dag werd afgesloten met een repetitie van het nieuwe bandje van Giuliano. Het klonk ook nieuw, maar veelbelovend:)

Nu ben ik vooral benieuwd naar leuke details van de vinktse kermis. Laat maar komen ;)

Ciaooooo
Besos

Julie