18 februari 2010
Langzaam wakker worden, opstaan, tanden poetsen, kattewasje, kleren aan en ontbijten. Een doordeweekse ochtend. Maar dan weeeeeral die bus op...
Deze keer richting Jujuy. Of beter Jujuuuuy(op een heel vrolijke manier, nadruk op de 'uuuuu')Zo kregen we er weer zin in. Liedjes werden gezongen, truco gespeeld en foto's getrokken.
13u. Pasto de los Hornillos. Een oude overnachtingsplaats voor reizigers die, in the middle of nowhere, een slaapplaats zochten. Het werd later omgetoverd tot een museum en ook meteen de plaats waar ze zouden eten. Een asado, what else? Nog snel een bezoekje aan een kappelletje, grote cactussen en waterbronnetje. Klik klik flash klik. Foto's foto's foto's. Na al die maanden in Argentinie begon ik me stillaan geen 'echte toerist' meer te voelen. Deze reis heeft dit gevoel jammer genoeg weer helemaal veranderd...
16u. Aankomst in Tilcára(Jujuuuuuy). Waaw, waaaaw, waaaaaaw! Een klein dorpje tussen de bergen, precies afgezonderd van de hele wereld.
Inchecken in hotel "El jardin" ( Vinkts:"de logting"), die door zijn felgele gevel al van ver te zien was. Ik sliep deze keer op de kamer samen met Yasmina(Finland), Linda(Zwitserland) en Anika(Duitsland). We kregen dan wat vrije tijd om wat op rust te komen.
18u. Verzameleeeeen. Met z'n allen naar het centrum. Naar de "feria",een marktje waar artesanalen met prijzen concurreren. Je kan er dus heel goedkoop aan handgemaakte traditionele dingetjes geraken. Snel souvenietjes kopen maar al snel werd het duidelijk: CARNAVAL!! We hadden het geluk om de carnaval week toe te komen. En dat zou iedereen geweten hebben! Een stoet vol muziek, spuitbussen, gedans, gezing en mannetjes verkleed in duivels. Vergis je niet, geen rood en zwart voor de Argentijnse duivels, maar alle felle kleuren bijeen.
21u30. Etenstijd, gevolgd door het spel "La persona que yo observo.."(=de persoon die ik observeer), die we eerder deze week begonnen waren.
Idee: Iedereen krijgt een naam van een student. Die moet hij de hele week observeren. Elke avond geef je een raadselachtige tip aan de groep. De bedoeling is dus dat je tegen het einde van de reis raad wie je al de hele tijd aan het observeren is.
19 februari 2010
6u45. 't piekte nogal. Maar vandaag zou een hele mooie dag worden. een bezoek aan het dorpje Humahuaca, waar het grootste deel van de bewoners nog heel traditioneel leeft. Rond 10u kwamen we aan en de zon straalde hard. We bezochten een museum over folklore, carnaval en tradities. een privècollectie die de eigenaar zelf had opgebouwd. (www.toqo.com.ar)
11u55. Iedereen verzamelde op het kerkplein, inclusief alle bewoners van het dorp. Om stipt 12u zou de 'santo' naar buiten komen en ons zegenen. Geen idee wat ik me daarbij moest voorstellen. Maar ik had al snel door dat dit een ingeburgerde traditie was en heel belangrijk voor het geloof binnenin het dorp. Enja, daar was hij dan. Een grote pater-achtige pop kwam tevoorschijn, vergezeld door kerkliederen.
Eenmaal gezegend, kregen we honger. " 't Is nie waar eh, wééral empanadas". Nuja, eten wat de pot schaft. Daarna ging ik in de vrije tijd op zoek naar het ultieme lederen tasje. Yes,gevonden!!
Terug op de bus, richting Tilcara. We werden afgezet aan "Pucara de tilcara", oude site met nederzettingen van de Incas. Vooral het uitzicht daar was impressionante!
Aangezien de bus de weg vol stenen niet aankon, werd het terugwandelen naar het hotel. Bergop, bergaf. Het deed eerlijk gezegd wel deugd, na al dat buszitten.
20 februari 2010
Rrrichting de provincie Misiones. Watervallen van Iguazuuu, here we comeee!
BUS BUS BUS BUS BUS BUS
09u00. Stop aan de Cerro de los siete colores + groepsfoto.
BUS BUS BUS BUS BUS BUS
13u00. Middageten. Plus de hoogte vochtigheidsgraad die ik ooit meemaakte.
BUS BUS BUS BUS BUS BUS
21u. Avondeten in de provincie Chaco.
BUS BUS BUS BUSZzzz...
-STAY TUNED-
zaterdag 13 maart 2010
woensdag 3 maart 2010
YFU TRIP 2010. Deel 2: Salta
16 februari 2010.
06u45. Vroeg morgen. En we hadden een laaange rit voor de boeg! Zo'n 200 km om precies te zijn. Helemaal tot in Cafayate.
Geen tijd, of liever, geen zín om te slapen. Gewoon genieten van de prachtige omgeving! La Quebrada de Cafayate y del Rio de las Conchas. Rood, geel, groen, paars,.. Kleuren die dit gebergte zo speciaal maakten.
13u. Aankomst in Cafayate en tevens ook eeetenstijd! In een gezellig restaurantje in het centrum kregen we (wééral) empanadas voorgeschoteld. Ge zout ze stillekes aan beu worden nie? Nog een hoofdschotel en afsluiten met een ijsje. Er kwam een man het restaurantje binnengewandeld, waarschijnlijk gelokt door de vele vreemde accenten. Hij verkocht coca-bladeren. Inderdaad, waarvan ze dus cocaine van maken. Maar vóór dit chemisch proces, hebben de twee dus niks met elkaar te zien. Een plant waarvan de bladeren, net als de Yerba(mate)plant, cafeine bevat. Het houd je dus lekker wakker. Daarnaast bevat het ook de eigenschap te helpen tegen hoogteziekte. Hoe wordt het gebruikt? Enkele bladeren worden tussen tand en lip gestoken (zo aan de zijkant), zonder te kauwen. Er ook thee van gemaakt. Nuja, ik kocht een zakje cocabladeren en probeerde het uit.
We kregen na het eten nog wat vrije tijd om het stadje te verkennen. Velen kochten souveniertjes, anderen maakten foto's of gingen rusten op het pleintje. Daarna snel verzamelen om naar de 'bodega' of wijngaard te gaan. Vasija Secreta, zo heette ze. Een bezoek aan het museum, gevold door een wijndegustatie, voor velen het hoogtemoment van de dag. Nog snel een wijntje kopen voor oma en opa Caverzan.
De terugrit werd ingezet. Er werden nog twee stops gemaakt: "La gargante del diablo"(=de keel van de duivel) en "el anfiteatro". Beiden grote holtes in de rotswand. Zie foto.
Op naar naar Salta Capital!
22u. Er stond een speciale activiteit op het programma: "UNA PEÑA" in "La chuña". Een restaurantje waar, tijdens het eten, optredens van traditionele folklore dans en zang worden gegeven. En niet veel later werd iedereen op de dansvloer gevraagd..
17 februari 2010.
Een citytour in Salta, dat stond ons vandaag te wachten. Een stad vol leven.
Om een overzicht te krijgen, kropen we in een soort van skieitjes om op te top van de berg San Bernando te geraken. Van daaruit kregen we een uitzicht over de hele stad.
De volgende stop maakten we in het MAAM of Museo de Arqueologia de Alta Montaña.In '99 werden er op de top van de vulkaan Llullaillaco, drie mummies teruggevonden. Drie Inca kinderen als offer aan hun grootste god: DE NATUUR. De 'perfecte' (mooiste, slimste,..) kinderen werden uitgekozen. Het werd als ouder gezien als een eer als jouw kind werd verkozen. De kinderen werden verdoofd en levend begraven, samen met atributen van zilver, goud, hout,.. Zo kreeg met een heel goed inzicht in hoe deze Inca stam leefde. Dit museum heeft een grote impact op me gemaakt en zal me altijd bijblijven.
Later volgde een bezoek aan de kathedraal, Plaza 9 de Julio(9 juli 1816= dag van de Argentijnse onafhankelijkheid), Iglesia san Francisco, parque general San Martin,..
En terrrug naar het hotel. Dit werd de laatste avond in Salta...
06u45. Vroeg morgen. En we hadden een laaange rit voor de boeg! Zo'n 200 km om precies te zijn. Helemaal tot in Cafayate.
Geen tijd, of liever, geen zín om te slapen. Gewoon genieten van de prachtige omgeving! La Quebrada de Cafayate y del Rio de las Conchas. Rood, geel, groen, paars,.. Kleuren die dit gebergte zo speciaal maakten.
13u. Aankomst in Cafayate en tevens ook eeetenstijd! In een gezellig restaurantje in het centrum kregen we (wééral) empanadas voorgeschoteld. Ge zout ze stillekes aan beu worden nie? Nog een hoofdschotel en afsluiten met een ijsje. Er kwam een man het restaurantje binnengewandeld, waarschijnlijk gelokt door de vele vreemde accenten. Hij verkocht coca-bladeren. Inderdaad, waarvan ze dus cocaine van maken. Maar vóór dit chemisch proces, hebben de twee dus niks met elkaar te zien. Een plant waarvan de bladeren, net als de Yerba(mate)plant, cafeine bevat. Het houd je dus lekker wakker. Daarnaast bevat het ook de eigenschap te helpen tegen hoogteziekte. Hoe wordt het gebruikt? Enkele bladeren worden tussen tand en lip gestoken (zo aan de zijkant), zonder te kauwen. Er ook thee van gemaakt. Nuja, ik kocht een zakje cocabladeren en probeerde het uit.
We kregen na het eten nog wat vrije tijd om het stadje te verkennen. Velen kochten souveniertjes, anderen maakten foto's of gingen rusten op het pleintje. Daarna snel verzamelen om naar de 'bodega' of wijngaard te gaan. Vasija Secreta, zo heette ze. Een bezoek aan het museum, gevold door een wijndegustatie, voor velen het hoogtemoment van de dag. Nog snel een wijntje kopen voor oma en opa Caverzan.
De terugrit werd ingezet. Er werden nog twee stops gemaakt: "La gargante del diablo"(=de keel van de duivel) en "el anfiteatro". Beiden grote holtes in de rotswand. Zie foto.
Op naar naar Salta Capital!
22u. Er stond een speciale activiteit op het programma: "UNA PEÑA" in "La chuña". Een restaurantje waar, tijdens het eten, optredens van traditionele folklore dans en zang worden gegeven. En niet veel later werd iedereen op de dansvloer gevraagd..
17 februari 2010.
Een citytour in Salta, dat stond ons vandaag te wachten. Een stad vol leven.
Om een overzicht te krijgen, kropen we in een soort van skieitjes om op te top van de berg San Bernando te geraken. Van daaruit kregen we een uitzicht over de hele stad.
De volgende stop maakten we in het MAAM of Museo de Arqueologia de Alta Montaña.In '99 werden er op de top van de vulkaan Llullaillaco, drie mummies teruggevonden. Drie Inca kinderen als offer aan hun grootste god: DE NATUUR. De 'perfecte' (mooiste, slimste,..) kinderen werden uitgekozen. Het werd als ouder gezien als een eer als jouw kind werd verkozen. De kinderen werden verdoofd en levend begraven, samen met atributen van zilver, goud, hout,.. Zo kreeg met een heel goed inzicht in hoe deze Inca stam leefde. Dit museum heeft een grote impact op me gemaakt en zal me altijd bijblijven.
Later volgde een bezoek aan de kathedraal, Plaza 9 de Julio(9 juli 1816= dag van de Argentijnse onafhankelijkheid), Iglesia san Francisco, parque general San Martin,..
En terrrug naar het hotel. Dit werd de laatste avond in Salta...
zaterdag 27 februari 2010
YFU TRIP 2010. Deel 1: Tucuman
Maanden naar uitgekeken en hier was ze dan: de YFU trip naar het noorden! Een reis met alle andere uitwisselingsstudenten in Argentinie. Wat stond er op het programma? Het bezoeken van de provincies Salta, Jujuy, Tucuman en Misiones. Een overzicht:
13 februari 2010.
19:15. Terminal Cipolletti. Voor de eerste keer zou ik alleen reizen. Helemaal alleen tot in Buenos Aires, waar we met iedereen in het YFU kantoor hadden afgesproken. Best spannend! Het gevoel van 'ik ben nu toch geen klein meisje meer' kwam naar boven.
De bus stond al te wachten. Snel bagage inladen en afscheid nemen. De langverwachte YFU TRIP 2010 kon beginnen!...
14 februari 2010.
09:00. Goeiemorgen! Toen ik wakker werd was de chauffeur de aankomst in Terminal Retiro in Buenos Aires al aan het aankondigen. Een heerlijk voordeel toch, zo 's nachts reizen!
Retiro Bs As. Een terminal met meer dan 60 perrons. Hoe moest ik hier in gódsnaam mijn weg vinden?! Snel naar Nika bellen! Zij was hier al eens geweest en zat al te wachten sinds 07u00. Gelukkig had ze een internetcafeetje gevonden om de tijd wat sneller te laten gaan. Goed, eenmaal verenigd besloten we, zoals vrouwen dat doen, samen naar het toilet te gaan. Wiedawedaarebben! Elsje en Tess, twee Nederlandse Yfu'ers! We raakten aan de praat en ondertussen waren ook de Zwitserse Linda en Vera waren tegengekomen. En even later ook de Zweedse Annie. Allemaal bekende gezichten en een leuk weerzien uiteraard! (Even duidelijk maken dat we toen al lang niet meer in de wc's zaten)
Met een volgepropte taxi, waarvan de chauffeur er ons voor 10 pesos heeft opgelegd, richting het Yfu kantoor in centrum Bs As. Cerrito 822, eerste verdieping. Daar moesten we zijn! Hallo langs hier, hallo langs ginder! Heel enthousiast werden we verwelkomt! Maar omdat we nog moesten wachten op andere studenten, die later toekwamen, kregen we door een sympathieke YFU-vrijwilliger een korte rondleiding in Buenes Aires. De winkelstraten, Plaza San Martin, de kathedraal, Casa Rosada, de grootste Argentijnse vlag in het land,... De belangrijkste dingen hadden we aan een recordtempo gezien.
Een snelle hap om de kleinde honger te stillen en terug richting het YFU kantoor, waar ondertussen al bijna iedereen was toegekomen! De eerste verhalen over nieuwe families, vrienden en omgevingen werden verteld en vergeleken.
13u00. Tijd om bagage in te laden. 13u15. En we waren vertrokken! Het socializen kon beginnen. Ik was heel benieuwd naar verschillende ervaringen van iedereen. En steeds dezelfde vragen die terugkwamen: " waar verblijf je in Argentinie?" ; "hoe is je familie" ; "ben je al van familie veranderd?" en ga zo maar door... Maar opvallend was dat al ongeveer de helft(!) van de studenten van familie was veranderd, iets wat ik niet had verwacht...
BUS BUS BUS BUS
21u00. Stop in Rafaela, provincie Santa Fe, om te eten en twee Finse meisjes op te halen: Katarina & Jasmina. Zij woonden dicht in de buurt en moesten dus geen omweg maken langs Buenos Aires. Na een bord vol milanesas en papas fritas terug op de bus.
Bestemming: TUCUMÁN! We kregen voor het slapengaan nog de film Invictus te zien, maar al snel bevond ik me in dromenland. Nacht 2 op de bus.
15 februari 2010.
Rugpijn, spierpijn. Allemaal gevolgen van een oncomfortabele positie op de bus...
09u00. Aankomst Tucumán. Een nieuwe lading studenten stapt op. Versgedoucht en zonder vettig haar. Wát een contrast!
We ontbeten in een gezellig restaurantje. Twee lange tafels vol Yfu'ers, zo'n 47 in totaal. Zweden, Nederland, Hongarije, USA, Noorwegen, finlag, Duitsland, Oostenrijk, Zuid-Korea, Frankrijk, Zwitserland & Belgie. Allen vertegenwoordigd en ieder met z'n eigen verhaal. Ik zag het volledig zitten!
Media lunas en een fruitsapke en we konden er weer tegenaan!
De citytour van Tucumán begon met een bezoek aan " La casa del Gobierno", waar we het Salon Blanco mochten bezoeken. Gedecoreerd met dure lusters en plafondschilderingen. Daarna volgde een bezoek aan de kathedraal en het huis waar op 9 juli 1816 " El Acta de Independencia" of de onafhankelijkheidswet werd getekend.
Middageten in het zelfde restaurantje als die ochtend. Empanadas, asado, ijsje,.. véél te véél! En hup terug op bus voor een laatste ritje door het grootste park in Tucumán: "9 de julio". Maar het schema liet ons niet langer toe om te blijven want de rit moest verder gezet worden richting SALTA!
20u00. Aankomst Salta Capital. Valiezen werden uitgeladen, kamers verdeeld en pizza gegeten. Iedereen keek vast uit naar het slapen in een BED...
13 februari 2010.
19:15. Terminal Cipolletti. Voor de eerste keer zou ik alleen reizen. Helemaal alleen tot in Buenos Aires, waar we met iedereen in het YFU kantoor hadden afgesproken. Best spannend! Het gevoel van 'ik ben nu toch geen klein meisje meer' kwam naar boven.
De bus stond al te wachten. Snel bagage inladen en afscheid nemen. De langverwachte YFU TRIP 2010 kon beginnen!...
14 februari 2010.
09:00. Goeiemorgen! Toen ik wakker werd was de chauffeur de aankomst in Terminal Retiro in Buenos Aires al aan het aankondigen. Een heerlijk voordeel toch, zo 's nachts reizen!
Retiro Bs As. Een terminal met meer dan 60 perrons. Hoe moest ik hier in gódsnaam mijn weg vinden?! Snel naar Nika bellen! Zij was hier al eens geweest en zat al te wachten sinds 07u00. Gelukkig had ze een internetcafeetje gevonden om de tijd wat sneller te laten gaan. Goed, eenmaal verenigd besloten we, zoals vrouwen dat doen, samen naar het toilet te gaan. Wiedawedaarebben! Elsje en Tess, twee Nederlandse Yfu'ers! We raakten aan de praat en ondertussen waren ook de Zwitserse Linda en Vera waren tegengekomen. En even later ook de Zweedse Annie. Allemaal bekende gezichten en een leuk weerzien uiteraard! (Even duidelijk maken dat we toen al lang niet meer in de wc's zaten)
Met een volgepropte taxi, waarvan de chauffeur er ons voor 10 pesos heeft opgelegd, richting het Yfu kantoor in centrum Bs As. Cerrito 822, eerste verdieping. Daar moesten we zijn! Hallo langs hier, hallo langs ginder! Heel enthousiast werden we verwelkomt! Maar omdat we nog moesten wachten op andere studenten, die later toekwamen, kregen we door een sympathieke YFU-vrijwilliger een korte rondleiding in Buenes Aires. De winkelstraten, Plaza San Martin, de kathedraal, Casa Rosada, de grootste Argentijnse vlag in het land,... De belangrijkste dingen hadden we aan een recordtempo gezien.
Een snelle hap om de kleinde honger te stillen en terug richting het YFU kantoor, waar ondertussen al bijna iedereen was toegekomen! De eerste verhalen over nieuwe families, vrienden en omgevingen werden verteld en vergeleken.
13u00. Tijd om bagage in te laden. 13u15. En we waren vertrokken! Het socializen kon beginnen. Ik was heel benieuwd naar verschillende ervaringen van iedereen. En steeds dezelfde vragen die terugkwamen: " waar verblijf je in Argentinie?" ; "hoe is je familie" ; "ben je al van familie veranderd?" en ga zo maar door... Maar opvallend was dat al ongeveer de helft(!) van de studenten van familie was veranderd, iets wat ik niet had verwacht...
BUS BUS BUS BUS
21u00. Stop in Rafaela, provincie Santa Fe, om te eten en twee Finse meisjes op te halen: Katarina & Jasmina. Zij woonden dicht in de buurt en moesten dus geen omweg maken langs Buenos Aires. Na een bord vol milanesas en papas fritas terug op de bus.
Bestemming: TUCUMÁN! We kregen voor het slapengaan nog de film Invictus te zien, maar al snel bevond ik me in dromenland. Nacht 2 op de bus.
15 februari 2010.
Rugpijn, spierpijn. Allemaal gevolgen van een oncomfortabele positie op de bus...
09u00. Aankomst Tucumán. Een nieuwe lading studenten stapt op. Versgedoucht en zonder vettig haar. Wát een contrast!
We ontbeten in een gezellig restaurantje. Twee lange tafels vol Yfu'ers, zo'n 47 in totaal. Zweden, Nederland, Hongarije, USA, Noorwegen, finlag, Duitsland, Oostenrijk, Zuid-Korea, Frankrijk, Zwitserland & Belgie. Allen vertegenwoordigd en ieder met z'n eigen verhaal. Ik zag het volledig zitten!
Media lunas en een fruitsapke en we konden er weer tegenaan!
De citytour van Tucumán begon met een bezoek aan " La casa del Gobierno", waar we het Salon Blanco mochten bezoeken. Gedecoreerd met dure lusters en plafondschilderingen. Daarna volgde een bezoek aan de kathedraal en het huis waar op 9 juli 1816 " El Acta de Independencia" of de onafhankelijkheidswet werd getekend.
Middageten in het zelfde restaurantje als die ochtend. Empanadas, asado, ijsje,.. véél te véél! En hup terug op bus voor een laatste ritje door het grootste park in Tucumán: "9 de julio". Maar het schema liet ons niet langer toe om te blijven want de rit moest verder gezet worden richting SALTA!
20u00. Aankomst Salta Capital. Valiezen werden uitgeladen, kamers verdeeld en pizza gegeten. Iedereen keek vast uit naar het slapen in een BED...
maandag 18 januari 2010
San Martin de los Andes
16 januari 2010. 7u30. De nonkel Eric stond al buiten te wachten. Bestemming: SAN MARTIN DE LOS ANDES! Na de vele stranden in Camboriu en Las Grutas had ik best wel zin in wat bergen! De bedoeling van het reisje was om Marcela(vriendin van Eric) en haar nichtje te gaan ophalen. Zij genoten daar al 2 weken van een heerlijke vakantie (de papa van Marcela heeft daar een huisje). Maar volgens Eric moést ik dit eens gezien hebben! En tegen een Andesgebergte, daar zeg ik géén "nee" tegen!
Al snel kwamen we in de Patagonische steppes terrecht. Een
uitgestrekt droog heuvellandschap.
Guanaco's, flamenco's, condor andino's,.. Enkele dieren die we tegenkwamen, typerend voor de streek. En voor één keer niet in een dierentuin maar VRIJ. Ohja en EEN PUMA!
Na een tweetal uurtjes stopten we even aan een klein tankstation. Want voor de komende uren zou een wc héél ver weg zijn. Eens vertrokken mocht ik al snel een keuze maken, wat een heel gemakkelijke zou worden. Een T-punt.
Naar links: de gewone weg, asfalt. Mooi, maar heel den tijd het zelfde.
Naar rechts: de fameuze "camino de los siete lagos" oftewel " de zeven meren weg". De naam zegt het zelf. Hij leidt je langs de zeven grootste meren van Patagonie.
De keuze lag aan mij. Inderdaad, OPTIE TWEE! Tussen bergen, door bos, langs meren. Maar chaaaance dat we met een jeep gekomen waren! Onderweg kwamen we nl. een Renault Cliootje tegen, die niet meer verder kon...
Al snel kwamen we in de Patagonische steppes terrecht. Een
uitgestrekt droog heuvellandschap.
Guanaco's, flamenco's, condor andino's,.. Enkele dieren die we tegenkwamen, typerend voor de streek. En voor één keer niet in een dierentuin maar VRIJ. Ohja en EEN PUMA!
Na een tweetal uurtjes stopten we even aan een klein tankstation. Want voor de komende uren zou een wc héél ver weg zijn. Eens vertrokken mocht ik al snel een keuze maken, wat een heel gemakkelijke zou worden. Een T-punt.
Naar links: de gewone weg, asfalt. Mooi, maar heel den tijd het zelfde.
Naar rechts: de fameuze "camino de los siete lagos" oftewel " de zeven meren weg". De naam zegt het zelf. Hij leidt je langs de zeven grootste meren van Patagonie.
De keuze lag aan mij. Inderdaad, OPTIE TWEE! Tussen bergen, door bos, langs meren. Maar chaaaance dat we met een jeep gekomen waren! Onderweg kwamen we nl. een Renault Cliootje tegen, die niet meer verder kon...
Het Andesgebergte is gewoonweg IMPRESIONANTE, zoals ze dat hier zeggen. Want tussen de bergen voelde ik me plots heel klein. Quads, moto's, fietsers en wandelaars hadden deze mooie plek ook al ontdekt. Maar een reis die er normaal na vier uur zou opzitten, duurde dubbel zolang! De moeite waard, dat was het zeker!
15u. BESTEMMING BEREIKT! Na zo'n lange rit was het tijd om de benen even te strekken. Richting het meer, zo luidde. De vele wolken en wind beperkten het zicht. Maar we lieten ons nie kennen! Een bezoekje aan het centrum en een vergesperst fruitsapje, meer had ik niet nodig!
Het werd al snel tijd om uit te zoeken waar we die avond zouden eten. Omdat iedereen gezamelijk goesting had in pizza, duurde het niet lang voor pizzeria La Nona er vier nieuwe klanten bijhad.
Biep biep. Berichtje van Giuliano. Hij vertelde me dat hij op dat moment ook in San Martin was. Hij was namelijk twee dagen ervoor naar Junin de los Andes vertrokken, zo'n 30km van San Martin, om een vriend te bezoeken. En hij moest dringend zijnen nonkel spreken. Na een kort gesprekje werd het al snel duidelijk wat hij nodig had. Velen raden het al, geld. Een nonkel die op zo'n moment dichtbij zit is dan wel handig. We genoten daarna nog gezellig van een ijscremeke en bedje binnen.
17 januari 2010. Iets vroeger opgestaan om er op m'n eentje even op uit te trekken. Een wandelingske in de bergen. Niks rustgevender dan dat!
> Weetje: Indertijd hebben de makers van de Lord of the Rings getwijfeld tussen de bergen rond San Martin of Nieuw Zeeland als locatie voor hun trilogie!<
Valiezen gepakt en Giuliano gaan oppikken in Junin. Dan een tweetal uurtjes rijden naar het huisje van een vriend van Eric, Juan Blanco. Uitzicht: check. Meer:check. Eenhuisdawaarschijnlijkzotveelgeldmoegekosthebben:check. Een lekkere asado om daarna voldaan terug naar Cipolletti te vertekken...
Voor de rest: iedereen die nog in de examens zit :STERTKE!
Enja, ik beloof mijn blog nu up to date te houden..
Hele vele groetjes y un beso grande!
Julie
Abonneren op:
Reacties (Atom)
