

Het hele jaar op de tanden bijten. Testen afleggen met de gedachte "alles om naar Brazilie te gaan!" Al was ik er al reeds zeker van dat ik meemocht, toch kreeg ik hetzelfde gevoel te pakken. De groepssfeer werd sterker en QUINTO PRIMERA was er klaar voor! DÉ EINDEJAARSREIS NAAR CAMBORIÚ! 15 december 2009. Een datum die wellicht in velen hun geheugen gegrift staat! Of toch zeker in de mijne.
Middernacht. Afspraak aan de terminal in Cipolletti. We reisden met de organisatie PRO TRAVEL, die erin gespecialiseerd is eindejaarsreizen voor Argentijnse laatstejaars te organiseren. Daar moet ik dus al geen tekeningske bij maken! Toch de rest even schetsen: op één bus kunnen ongeveer 50 studenten. Vanuit Cipolletti, Neuquen en Roca vertrokken maar liefst 10 bussen vol enthousiaste jongeren richting Uruguay en Brazilie! Wat een totaal maakt van ongeveer 500! DESCONTROL.
Valiezen ingeladen, medische fiches ingediend. En we konden vertrekken, dacht ik. Iemand kwam maar niet opdagen en was een uur te laat. Ja kijk, en van zo'n dingen krijg ik stress é! Die kriebels om te kunnen vertrekken!
Nuja goed, eenmaal vertrokken, dikken ambiance! Die nacht werd er niet geslapen. Enkel gespeculeerd over: wie met wie; feestjes; zon; zee en strand. En weddenschappen werden aangegaan.
De volgende morgen, al iets minder enthousiast, maar nog wakker genoeg om te kunnen genieten van de uitzichten. We passeerden de provincies La Pampa en Buenos Aires om dan later de grens met Uruguay over te steken.
Omdat Uruguay vroeger een deel uitmaakte van Argentinie lijkt het verdomd goed op zijn buurland. Ook de gewoontes dezelfde gewoontes hebben ze behouden. De bekendste hiervan, het drinken van mate (lees:maatee).
Donderdag 17 december. 12:00. Aankomst in Punta Del Este,Uruguay. Inchecken in hotel Amsterdam verliep niet zo vlot als velen hadden gewenst. Met vijfhonderd zo snel mogelijk, mét valiezen, naar de balie te stormen om de beste kamers te krijgen. Je raad het, DESCONTROL.
Het werd al snel tijd om te gaan eten. En waar anders dan op het strand. Vele keuze was er niet dus werd het een hamburger. Daarna volgden wat teambuilding spelletjes en werd er gesocializzzed met andere groepen. De namiddag werd afgesloten met een citytour van Punta del Este.
Maarrrr de dag was nog niet voorbij! Er moest nog gefeest worden! In openlucht! Nuja in een soort gigantische ballon op het strand. Tot de zon opkwam...
Vrijdag 18 december. Mottig maar voldaan. Hupsakee, terug op de bus, die voor velen al een pain in the ass geworden was. Ook letterlijk. Richting Camboriuuuu!
Zaterdag 19 december. Aankomst! Hotel Vieras. Ik deelde de kamer met Agustina Santos en Antonella Piccolo, twee van mijn beste vriendinnen. Dit kon niet anders dan een geweldige reis worden! De namiddag werd gevuld met een bezoek aan het centrale strand van Camboriu en s'avonds werd er uitgegaan in Arena (wat 'zand' betekent in het spaans). De eerste nacht in Brazilie, één om niet te vergeten!
Zondag 20 december. Rustdag? Niets van! Om 9u werd iedereen aan de ingang van het hotel verwacht om het prachtige eiland Florianapolis te bezoeken. De moeite waard om eens te goegelen. Een citytour, afkoeling aan het strand en een sandboardsessie maakten er een heel fijne dag van! Op de terugweg werd ons aangeraden om voor die avond niet de mooiste kleren aan te trekken. Eenmaal aangekomen in Eclipse, werd al duidelijk waarom. Una fiesta de espuma of schuimfuif. DESCONTROL.
Maandag 21 december. Op het programma: een boottocht. Niet zomaar een boot. Nee hoor, een PIRATENBOOT! Opmerkelijk hoe jongens van 18 plots het kind in zich terug ontdekken. Muziek en dansende piraten maakten er een feestje van. Wel liep de boottocht voor degenen, die er van de nacht ervoor een zwakke maag hadden aan overgehouden, fataal af. Jammie.
Die avond stond er niks op het programma. Nuja voor onze groep niet, want deze avond was 'optioneel' en kostte 50 dollar, wat verschrikkelijk duur is. Nee danku, dachtten we en maakten er in het hotel ons eigen feestje van!
Dinsdag 22 december. Een bezoek aan het Itapua (met zo een krulleke boven de 'a') strand. Volleybal- en voetbaltoernooien aan de lopende band! Ook typisch: het verkopen van 'choclo' of maiskorf. Met boter en zout, ge moet ervoor zijn...
s'Avonds place to be : MOONE. Een nieuwe discotheek die duidelijk de airco nog niet aan de Braziliaanse hitte had aangepast...
Woensdag 23 december. Water Play. Een waterpretpark, zo werd ons beloofd. Uiteindelijk bleken het 3 zwembaden met een glijbaan te zijn. Nuja niet erg, want ik had nu wel even genoeg strand gezien. Maar er hing een extraatje aan vast. De verschillende groepen mochten het tegen elkaar opnemen in het survivalparcour. Niet gewonnen, maar wel goed geamuseerd!
Terwijl iedereen dacht dat het 'witte feest' voor kerstavond was gepland werd het voor één of andere reden verschoven naar vandaag. Géén nood, wit kleedje (mijn verjaardagscadeautje van mijn gastmama) aangetrokken en partyyyy! DESCONTROL
Donderdag 24 december. Vandaag stond er een écht waterpark op het programma vertelden de coordinatoren. Want belofte maakt schuld! ENOF het een waterpark was! De bus nam ons mee door de bergen en na een tweetal uurtjes stopten we in de middle of nowhere, met een gigantische berg voor ons. Achter de berg ligt het park maar hier eindigt de weg( die toegankelijk is voor een bus), wist de chauffeur. Als soort van teambuilding, samen de berg oversteken. Dat was het plan! Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen kapot aan de top van de berg. En inderdaad, daar lag het park. Maar ik kon alleen maar denken: WAT een uitzicht!
Kerstavond! Zonder familie dit jaar. En de traantjes vloeiden. Wel grappig hoe vriendinnen kwamen en zeiden hoe zij voor één nacht Mascha zouden spelen:)
Vrijdag 25 december. De laatste dag in Camboriu... Iedereen KA-POT. Er werd deze dag van de gelegenheid gebruik gemaakt om souveniertjes en kerstcadeautjes te kopen. Nog even laatste wandelingetje aan het strand en byebye Brasil! De laatste avond werd nog eens goed gevierd in Eclipse, waar eerder die schuimfuif doorging.
Zaterdag 26 december. Zwaai zwaai. Iedereen doodmoe maar met de grootste glimlach op het gezicht vertrokken we weer richting Argentina. We hadden nog een lange terugweg op de boeg. Ideaal om anekdotes boven te halen.
Maandag 28 december. Aankomst in Cipolletti. Nog een laatste groepsfoto als herinnering van een prachtige reis! Brasil. DESCONTROL.
Besitos
Julie