Brasil : DESCONTROL

Het hele jaar op de tanden bijten. Testen afleggen met de gedachte "alles om naar Brazilie te gaan!" Al was ik er al reeds zeker van dat ik meemocht, toch kreeg ik hetzelfde gevoel te pakken. De groepssfeer werd sterker en QUINTO PRIMERA was er klaar voor! DÉ EINDEJAARSREIS NAAR CAMBORIÚ! 15 december 2009. Een datum die wellicht in velen hun geheugen gegrift staat! Of toch zeker in de mijne.

Middernacht. Afspraak aan de terminal in Cipolletti. We reisden met de organisatie PRO TRAVEL, die erin gespecialiseerd is eindejaarsreizen voor Argentijnse laatstejaars te organiseren. Daar moet ik dus al geen tekeningske bij maken! Toch de rest even schetsen: op één bus kunnen ongeveer 50 studenten. Vanuit Cipolletti, Neuquen en Roca vertrokken maar liefst 10 bussen vol enthousiaste jongeren richting Uruguay en Brazilie! Wat een totaal maakt van ongeveer 500! DESCONTROL.

Valiezen ingeladen, medische fiches ingediend. En we konden vertrekken, dacht ik. Iemand kwam maar niet opdagen en was een uur te laat. Ja kijk, en van zo'n dingen krijg ik stress é! Die kriebels om te kunnen vertrekken!
Nuja goed, eenmaal vertrokken, dikken ambiance! Die nacht werd er niet geslapen. Enkel gespeculeerd over: wie met wie; feestjes; zon; zee en strand. En weddenschappen werden aangegaan.

De volgende morgen, al iets minder enthousiast, maar nog wakker genoeg om te kunnen genieten van de uitzichten. We passeerden de provincies La Pampa en Buenos Aires om dan later de grens met Uruguay over te steken.
Omdat Uruguay vroeger een deel uitmaakte van Argentinie lijkt het verdomd goed op zijn buurland. Ook de gewoontes dezelfde gewoontes hebben ze behouden. De bekendste hiervan, het drinken van mate (lees:maatee).

Donderdag 17 december. 12:00. Aankomst in Punta Del Este,Uruguay. Inchecken in hotel Amsterdam verliep niet zo vlot als velen hadden gewenst. Met vijfhonderd zo snel mogelijk, mét valiezen, naar de balie te stormen om de beste kamers te krijgen. Je raad het, DESCONTROL.
Het werd al snel tijd om te gaan eten. En waar anders dan op het strand. Vele keuze was er niet dus werd het een hamburger. Daarna volgden wat teambuilding spelletjes en werd er gesocializzzed met andere groepen. De namiddag werd afgesloten met een citytour van Punta del Este.
Maarrrr de dag was nog niet voorbij! Er moest nog gefeest worden! In openlucht! Nuja in een soort gigantische ballon op het strand. Tot de zon opkwam...

Vrijdag 18 december. Mottig maar voldaan. Hupsakee, terug op de bus, die voor velen al een pain in the ass geworden was. Ook letterlijk. Richting Camboriuuuu!

Zaterdag 19 december. Aankomst! Hotel Vieras. Ik deelde de kamer met Agustina Santos en Antonella Piccolo, twee van mijn beste vriendinnen. Dit kon niet anders dan een geweldige reis worden! De namiddag werd gevuld met een bezoek aan het centrale strand van Camboriu en s'avonds werd er uitgegaan in Arena (wat 'zand' betekent in het spaans). De eerste nacht in Brazilie, één om niet te vergeten!

Zondag 20 december. Rustdag? Niets van! Om 9u werd iedereen aan de ingang van het hotel verwacht om het prachtige eiland Florianapolis te bezoeken. De moeite waard om eens te goegelen. Een citytour, afkoeling aan het strand en een sandboardsessie maakten er een heel fijne dag van! Op de terugweg werd ons aangeraden om voor die avond niet de mooiste kleren aan te trekken. Eenmaal aangekomen in Eclipse, werd al duidelijk waarom. Una fiesta de espuma of schuimfuif. DESCONTROL.

Maandag 21 december. Op het programma: een boottocht. Niet zomaar een boot. Nee hoor, een PIRATENBOOT! Opmerkelijk hoe jongens van 18 plots het kind in zich terug ontdekken. Muziek en dansende piraten maakten er een feestje van. Wel liep de boottocht voor degenen, die er van de nacht ervoor een zwakke maag hadden aan overgehouden, fataal af. Jammie.
Die avond stond er niks op het programma. Nuja voor onze groep niet, want deze avond was 'optioneel' en kostte 50 dollar, wat verschrikkelijk duur is. Nee danku, dachtten we en maakten er in het hotel ons eigen feestje van!

Dinsdag 22 december. Een bezoek aan het Itapua (met zo een krulleke boven de 'a') strand. Volleybal- en voetbaltoernooien aan de lopende band! Ook typisch: het verkopen van 'choclo' of maiskorf. Met boter en zout, ge moet ervoor zijn...
s'Avonds place to be : MOONE. Een nieuwe discotheek die duidelijk de airco nog niet aan de Braziliaanse hitte had aangepast...

Woensdag 23 december. Water Play. Een waterpretpark, zo werd ons beloofd. Uiteindelijk bleken het 3 zwembaden met een glijbaan te zijn. Nuja niet erg, want ik had nu wel even genoeg strand gezien. Maar er hing een extraatje aan vast. De verschillende groepen mochten het tegen elkaar opnemen in het survivalparcour. Niet gewonnen, maar wel goed geamuseerd!
Terwijl iedereen dacht dat het 'witte feest' voor kerstavond was gepland werd het voor één of andere reden verschoven naar vandaag. Géén nood, wit kleedje (mijn verjaardagscadeautje van mijn gastmama) aangetrokken en partyyyy! DESCONTROL

Donderdag 24 december. Vandaag stond er een écht waterpark op het programma vertelden de coordinatoren. Want belofte maakt schuld! ENOF het een waterpark was! De bus nam ons mee door de bergen en na een tweetal uurtjes stopten we in de middle of nowhere, met een gigantische berg voor ons. Achter de berg ligt het park maar hier eindigt de weg( die toegankelijk is voor een bus), wist de chauffeur. Als soort van teambuilding, samen de berg oversteken. Dat was het plan! Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen kapot aan de top van de berg. En inderdaad, daar lag het park. Maar ik kon alleen maar denken: WAT een uitzicht!

Kerstavond! Zonder familie dit jaar. En de traantjes vloeiden. Wel grappig hoe vriendinnen kwamen en zeiden hoe zij voor één nacht Mascha zouden spelen:)

Vrijdag 25 december. De laatste dag in Camboriu... Iedereen KA-POT. Er werd deze dag van de gelegenheid gebruik gemaakt om souveniertjes en kerstcadeautjes te kopen. Nog even laatste wandelingetje aan het strand en byebye Brasil! De laatste avond werd nog eens goed gevierd in Eclipse, waar eerder die schuimfuif doorging.

Zaterdag 26 december. Zwaai zwaai. Iedereen doodmoe maar met de grootste glimlach op het gezicht vertrokken we weer richting Argentina. We hadden nog een lange terugweg op de boeg. Ideaal om anekdotes boven te halen.

Maandag 28 december. Aankomst in Cipolletti. Nog een laatste groepsfoto als herinnering van een prachtige reis! Brasil. DESCONTROL.


Besitos
Julie

Choli De Vert

Dat is hem geworden, mijn bijnaam! Vaak hoor ik ook "Rodillo". Ik zei ooit eens dat ik pijn had aan mijn knie, 'rodillA' in het Spaans. Ik zei rodillO, wat verfborstel betekent...

Woensdag 4 november. Wind, wind, wind! Gevolg : geen internet. Er is ook iets raars aan de gang met skype en msn. Het ligt blijkbaar aan de internetsnelheid... Ofzoiets.


Driiiiiiiiiiiiing. Mama en papa belden! Nieuwtjes: Stuntnacht was geslaagd en papa zit met nen Lumbagogogo..


Donderdag 5 november. Wat vliegt de tijd! Maandagochtend opgestaan en naar school vertrokken en HOP tis al donderdag! Het weekend is in zicht!

Vandaag was de verjaardag van Jorge. 49 is hij geworden, denk ik. Want Luca kon het niet met zekerheid zeggen... Ook Carola en Giuliano niet. Nuja, Bibi had voor een gepast cadeau gezorgd: een GPS. Aangezien hij veel naar Mendoza en Santa Fe reist zal dit zeker van pas komen.

Vrijdag 6 november. 8:00. Geduldig wachtte iedereen tot Antonella het klaslokaal kwam binnengewandeld. 18 worden is niet niks! We konden nog lang blijven wachten, want ze lag namelijk ziek in bed. Ze beweert dat er een vloek op haar verjaardag rust, want de afgelopen 3 jaar bracht ze die door in bed...


We hadden de perfecte remedie om haar op te vrolijken. Een cadeautje! De verrassing was groot toen we met z'n allen naast haar bed "Que los cumpla feliz.." begonnen te zingen!

Zaterdag 7 november. Vandaag vertrokken de jongsten van KSA ahoy Vinkt op weekend. Ik daarentegen had nog geen concrete plannen. Ik kreeg het idee om eens af te spreken met de Australische Kylie, ook uitwisselingsstudente van YFU die uiteindelijk heel dichtbij bleek te wonen. Om 15u, Plaza San Martin was de afspraak. Het is duidelijk dat ze al wat Argentijnse trekjes krijgt, want ze was een half uur te laat :) Het werd een namiddag van ijsjes en ervaringen uitwisselen.

Later die avond ontdekte ik 2 tombolalotjes die ik had gekocht van Giuliano. Hoofdprijs: een reis voor 2 personen naar Bs As. Maar helaas, geen chance!

Zondag 8 november. Miezerig weer. Na de asado bij de oma en opa, werd het tijd om Leonard Cohen op te leggen en weg te dromen over de warme zomer en reisjes die eraan komen!

Maandag 9 november. Weetje: Rotary, een andere organisatie voor uitwisselingen, laat zijn studenten de eerste zes maanden niet uitgaan. Pas daarna zijn ze zogezegd klaar om een stapje in de wereld te zetten. Dank u YFU!

Woensdag 11 november. Vanaf vandaag zou het beter weer beginnen worden. En gelijk hadden ze! Een heerlijk warme zon en 'terere', mate met ipv van water frisse limonade.

Vandaag kreeg ik ook telefoon van Luca. Hij was zondagochtend heeeel vroeg vertrokken op een schoolreisje naar Bariloche. Hij had vandaag een chocoladefabriek bezocht en beweerde chocolade gekocht te hebben voor de hele familie!

Later die avond heb ik samen met Carola aan een maquette van Giuliano gewerkt die hij eigenlijk al 2 maand geleden moest afgeven hebben. Timing is hier alles! Op de achtergrond Ierse muziek. Vergis je niet, niks traditioneel, maar Giuliano's keiharde metal... Juij

Donderdag 12 november. 22u30: Luca Caverzan is terug thuis, en dat zou iedereen geweten hebben. Enthousiaste verhalen over kattekwaad en zoals beloofd tonnen chocolade!

Vrijdag 13 november. 3 maanden in Argentinie! Dit zou beslist geen ongeluksdag worden! Ik had een leuke avond voor de boeg:
20u30: LUIS CIDE JAZZ CONNECTION kwam naar onze school. Een unieke kans leek me voor mijn eerste jazz optreden. En geslaagd was het! In een klein zaaltje met gezellige verlichting, ideaal. Ik heb ervan genoten!

01u00:Tijd voor het verjaardagfeestje van Giuliano, dat al een keer of 3 was uitgesteld. Tot in de vroege uurtjes..

zaterdag 14 november. Eiiiindelijk een bikini gekocht! Aangezien ik die in Belgie vergeten ben, werd het hoog tijd! Carola wist me enkele leuke winkeltjes te tonen. Onderweg vertelde ze me over haar liefdesperikelen... Heel stiekem! Dus ik weet van niets...

zondag 15 november. 8u00. Oké dit is wel heel vroeg voor een zondagmorgen. Ik werd wakker van het geruzie tussen Carola en haar mama. Heel luid. Carola vertrok namelijk op reis naar Las Grutas met school en dat zorgde voor de nodige spanningen. Ik besloot dan maar alles bijeen te zoeken voor de tweedaagse aan het meer die eraan kwam!

Rond 16u kwam da papa van Nati me halen. In een overvolle auto- Nati, Mica, Anto, ik en heel wat slaapzakken - richting Mari Menuco. Na een uurtje rijden en gratis binnengeraakt te zijn was het gewoon... genieten. Later kwamen ook de anderen toe en waren we in totaal met een stuk of 12. Alleen Alan en Pini ontbraken.. Hoezo? Ze waren hopeloos verkeerd gereden en wonder benzine gevallen in het midden van de Patagonische vlaktes. Iedereen in paniek maar uiteindelijk werden ze gered door Alan's mama. Wat zouden we toch doen zonder mama's?Rond 22u was het dan tijd om het vuur aan te maken voor een lekkere asado. En t'heeft gesmaakt! Later werd er vollop gedanst en werd mijn kennis in het typische kaartspel "truco bijgeschaafd.

Vandaag was het ook de verjaardag van de mama van Bibi. Ze had al haar vriendinnen uitgenodigd bij ons thuis om karaoke te komen zingen. Jammer dat ik dat gemist heb. Misschien een ideetje voor volgend jaar oma?

Maandag 16 november. Rond de middag opstaan en zien dat het een minder zonnige dag zou worden. We besloten dan maar om al wat op te ruimen. Dan lekkere choripanes gegeten en een paar uurtjes later was het al tijd om naar huis te gaan.. Een douchke, en daarna kreeg ik van Jorge en Bibi instucties voor de volgende 2 dagen: de honden eten geven en checken of s'avonds alle lichten uit waren. Ze vertrokken namelijk naar Las Grutas om alles te reserveren voor deze zomer. Van 30 december tot 11 januari met de hele familie naar de zee!

Dinsdag 17 november. Aangezien niemand me die dag naar school kon voeren mocht ik een dagje thuisblijven! Eens goed uitslapen! Wat gingen we eten die middag? HOME ALONE dus: pizza's! Later die dag naar Correo Argentino om een pakje te verzenden en daarna tennis. s'Avonds kwamen de opa en oma asado voor ons klaarmaken. En toen was het afwachten tot Carola thuiskwam.

Donderdag 19 november. "Como quieres que te quiera si el que quiero que me quiere no me quiere como quiero que me quiero." = een argentijns kledingsmerk! Probeer dit maar eens met een online vertaler...

Vrijdag 20 november. Aangename verrassing: ipv 4 december eindigt school voor mij 30 november! Ik probeer het uit te leggen. Door de Mexicaanse griep hadden ze hier een maand geen school. Nu, voor alle leerlingen zonder buizen op het laatste rapport, eindigt school 30 november. Indien dit niet het geval is moeten deze leerlingen , afhankelijk van het aantal buisvakken, nog 2 of 3 weken extra naar school gaan om alles in te halen en examens af te leggen. Zo moet Carola bijvoorbeeld nog naar school tot 18 december!

Zaterdag 21 november. Wat vliegt de tijd snel! De 18 jaar staat voor de deur!

Ik stond op en kreeg al meteen een uitnodiging van Carola om samen eens naar de cinema te gaan! Geen slecht idee dacht ik! Luna Nueva of New Moon zou het worden, het vervolg van Twilight. Het nieuwe personage in de reeks zou om op te eten zijn, dit konden we niet laten liggen! Richting Neuquen dus! Een zaal vol gillende meisjes en een zak popcorn. Een geslaagde avond.

Dinsdag 24 november. De laatste week school ingegaan! We worden dan ook overladen door kleine attenties van de verschillende leerkrachten. Kleine tekstjes vol goede raad en succeswensen voor het volgende jaar. Probeer deze eens : "Viajá junto a tus proyectos e ideales, es la única manera de ser libre"

13u: School was gedaan en Bibi kwam me oppikken. " Er wacht thuis een verrassing op je" zei ze. Dat had ze beter niet gezegd, de weg naar huis leek nog nooit zo lang! Een pakje met afzender: Familie De Weirdt-Verhoeye! Ik weet dat het ongeluk brengt om je cadeautjes te openen vóór je verjaardag, maar ik kon het niet laten! Tonnen chocolade, mp3, oorbellen uit Finland,... Vanalles! BEDANKT!!

Woensdag 25 november. Ik keek in de koelkast en zag dat mijn sinterklaaschocoladepeetje al helemaal verdwenen was. Het werd snel duidelijk wie de dader was. Luca! Later kwam hij zich oprecht excuseren. Heel schattig: "Sorry Julie, echt sorry! Als het een troost mag zijn, ik heb nu last van buikpijn!" HA HA!

Ondertussen zijn de laatste voorbereidingen voor de verjaardag van morgen afgewerkt. Taarten in de oven en Stella in de frigo! Ik kijk ernaar uit!

Heel veel liefs vanuit Argentinie!

xxxxxxxxxxxxx

Julie

Achttien bladzijden

Zolang is het, volgens mijn dagboek, geleden dat ik nog een blogbericht heb gepost. Tijd dus voor een verslagje van de afgelopen weken:



Donderdag 22 oktober. Wind in Patagonie? JAZEKER! Ja allo! Windvlagen langs alle kanten! Heel typisch voor de streek en tijd van het jaar werd me verteld. Naast het behouden van een deftig kapsel waren we, volgens het bestuur van de provincie Rio Negro, ook niet in staat om die dag naar school te gaan. Helemaal geen probleem leek me. Sletsen aan, chocomelk en een disneyfilm. Genieten!



Vrijdag 23 oktober. CUMPLEAÑOS DE ELEONORA! Feest verzekerd! Achttien jaar worden is niet niks en aangezien we deze dag ook geen school hadden beloofde het een leuke dag te worden. Rond 16u werd er bij haar thuis afgesproken om gezellig mate te drinken. Met het valse excuus dat ik mijn schoenen niet vond, konden Jazmin, Anto, Natalia en ik nog snel een cadeautje kopen en kwamen we iets te laat. Het werd een wit bloesje, ideaal voor de zomer die eraan komt.

s'Avonds waren alle laatstejaars uitgenodigd om 'choripanes' te komen eten. Een worst tussen een broodje, eenvoudiger wordt het niet. Daarna kaarsjes uitblazen, doorspoelen met Quilmes en afzakken naar El Gato en later Barba.



Zaterdag 24 oktober. Eens lang uitslapen na een geslaagde avond. Iedereen had blijkbaar een goed stapje in de wereld gezet want ik stond als eerste op. Ik ontdekte een raar gevoel in mijn buik. Blijkbaar de rest van de klas ook. Later bleek het misschien aan de choripanes te liggen...



Maandag 26 oktober. POST VAN LANDER! Ja hoor, het gat in de lucht is nog zichtbaar :)



Dinsdag 27 oktober. Change of plans. Voor Giuliano dan toch. Zijn plannen om volgend jaar naar Zwitserland te verhuizen waren gewijzigd. Het was normaal de bedoeling dat hij in juni voor een maand zou gaan, om te kijken hoe het daar was. Hij is er tenslotte nog nooit geweest... Máár vandaag vertelde hij dat hij in februari definitief verhuist! Een dubbele reis is te duur zegt hij. En ik dacht dat mijn reis een stap in het onwetende was... Maar hij is zeker van zijn stuk dus komt dat allemaal wel goed. Luca denkt van niet. Hij is ervan overtuigd dat zijn broer zelf niet op het vliegtuig zal stappen. Hij denkt dat het een impulsieve beslissing is en wou er zelfs om wedden. Dat heb ik geweigerd, dat zou maar grof zijn eh...


Woensdag 28 oktober. Geen frans, geen geschiedenis. Gevolg: les van 9u30 tot 11u40. Inderdaad, niets te klagen!


Donderdag 29 oktober. Opnieuw een dag met héél veel wat wind. Het tennissen verliep dan ook wat stroef. De wind zorgde vooral voor een strand in ogen en oren. Snel een douchke want Carola en ik hadden plannen! De volgende dag was het Giuliano's verjaardag dus maakten we een grote taart met chocolade enál! We hadden afgesproken dat zijn beste vrienden om stipt 12u s'nachts zijn kamer zouden komen binnengevallen! Gelukt! De verrassing was geslaagd!

Vrijdag 30 oktober. Een dag vol vrienden, familie, vrienden, familie & vrienden. Iedereen die verjaardagswensen had kwam langs. Wat uitmondde in taart, taart, taart. Ik beloofde mezelf dat het mocht en dat ik de volgende dag me een beetje zou inhouden.
s'Avonds kwam de hele familie dan nog eens bijeen om samen te eten. Het werden simpele minihamburgertjes met een ZOT lekker sausje van gedroogde tomaatjes. Mmm!
Daarna nog nagenieten met 'Sex in the city, the movie'. Voldaan!

Zaterdag 31 oktober. Ik kon het niet laten. De dag van Stuntnacht 2009! Jammer dat ik er dit jaar niet kon bijzijn, maar dat belooft voor volgend jaar!!

Om 12u30 werd er met de hele klas afgesproken op school. We hadden nog veel werk voor de boeg! Waarvoor? DESFILE-FASHION WEEKEND-1 DE NOVIEMBRE-17u30-ESTACIÓN LIMAY- 5to 1era. De befaamde modeshow dus! Ten voordele van de eindejaarsreis. Het zou een groot succes worden. Ik had die dag toch enkele twijfels toen ik hoorde dat de dj nog niet bevestigd had en dat de podiumbakken nog niet in orde waren. Uiteindelijk moest ik ze gelijk geven, en kwam alles op z'n pootjes terecht. Rond 18u was de sportzaal omgetoverd tot een catwalk!

Recht uit mijn dagboek:
- Giuliano wil binnen 2 weken een nieuwe tattoo: zijn volledige naam in 'elfentaal'. Heel raar en doet me aan Lord of the rings denken...
- Volgend weekend heb ik de kans om samen met Carola en Jorge naar Bariloche te gaan, een hele mooie plek in Rio Negro. Maar de favorite Duitse band van Carola speelt hetzelfde weekend in de Ruca Che in Neuquen. Een kans die ze niet kan laten liggen zegt ze...
- Ik heb gisteren voor het eerst de nieuwe vriend van tante Monica ontmoet, Esteban. Nen beer van ne vent!

Zondag 1 november. Dag van de Desfile! 14u: afspraak op school om de laatste details af te werken. Ook werd iedereen klaargemaakt om te defileren. Haar en make-up hoort daar uiteraard bij. Een half uurtje later dan voorzien kon het beginnen! Spannnnnend! Esteban en Jazmin, de presentators voor de avond, gingen van start. Eerst waren onze kleinste modellen aan de beurt. Kinderkledij, allemaal door broertjes of zusjes van klasgenoten. Daarna volgenden: traditionele kledij, sportkledij, casual, feestelijke kledij en werd alles afgesloten met een bruidskleed. Het opruimen kon beginnen!

Maandag 2 november. Iedereen van de klas kreeg vrij. We hadden tenslotte het hele weekend op school gewerkt! Verdiend, niewaar?

Dinsdag 3 november. Waarom ga ik naar school? Ohja, juist, om volleybal te spelen! Een overzicht van mijn dag:
- 2u francés : 20 min film, rest:volleybal
- 2u biologicas: geen les, maar een 'picnic'. Dan brengt iedereen taart en koekjes mee naar school, en genieten we lekker van het zonnetje.
- 1 u historia: buiten 10 min les, rest : volleybal
- 2u inglés. Test.

Het wordt wel duidelijk dat het einde van het schooljaar nadert. We hebben nog een maand te gaan, en alles wordt wat losser.
Vanavond Eagles of death metal & Arctic Monkeys in de Lotto Arena. Ik troost me met gewoon keihard die muziek op te leggen...

Tot de volgende!
Heeeeeeeeeeeeeeeel veel, voorlopig nog niet zo overdreven warme, groetjes!

xxxxxxxxxxxxxx
Julie

Feliz

Zoek het op in een Spaans-Nederlands vertaalwoordenboek en ontdek dat dit 'GELUKKIG' betekent. Índerdaad, den dezen is gelukkig! Mede dankzij: het Spaans die beter vlot, de vriendenkring die groter wordt en de zon die steeds feller begint te schijnen!

Zaterdag 10 oktober. Van een domper gesproken! Ik kreeg te horen dat er plots 800 pesos (plusminus 150euro) van mijn bankrekening verdwenen was... HUH?! en " oekandanu?" waren mijn eerste reacties. Daarna werd ik een beetje boos op het Argentijnse banksysteem. De dagen die volgde zouden er van zosnelmogelijkhetprobleemoplossen zijn. Toch vanaf dinsdag, want in het weekend werken de bankbedienden niet en maandag was een feestdag...Bibi stelde me gerust door te zeggen dat ze er álles aan zou doen om het op te lossen...

Zondag 11 oktober. Ik weet niet wat het is tussen die dingen en mij maar ik raak die gsm's aaaaltijd kwijt! Ik was opgestaan en had geen flauw benul waar ik die gelaten had. Later bleek dat ik die de dag ervoor gewoon in de auto van Agustina had laten liggen...

Maandag 12 oktober. " Dia de la Raza". Dit vond ik op Wikipedia:
De feestdag werd ingevoerd in Argentinië in 1917, Venezuela in 1921, Chili in 1923 en Mexico in 1928. Oorspronkelijk werd in deze landen ook Columbusdag gevierd, maar het werd veranderd nadat deze landen zich meer als mesties gingen beschouwen. Men vond het niet meer gepast om een feest te vieren ter ere van een gebeurtenis die volgens sommigen Amerika onderwiep aan Europa en het continent in 300 jaar ellende stortte. Waar men vroeger het feit dat Columbus Amerika ontdekte vierde, viert men nu het feit dat dankzij de vermenging van Europeanen en Indianen een nieuw ras is ontstaan.

Ik had het dus verkeerd verstaan. Ik dacht dat het de dag was wanneer ze alle slachtoffers herdenken die de Spanjaarden in den tijd gemaakt hebben... Wikipedia is misschien niet de betrouwbaarste bron maar toch.. foutje.

Feestdag = GEEN SCHOOL! s'Middags naar gewoonte een lekkere asado bij de bomma. Nonkel Eric had duidelijk iets te vertellen... Hij had een stukje land gekocht aan het meer Mari Menuco! Proficiat hier, proficiat daar. Het mondde uit op een familieuitstapje naar het meer. Bij gebrek aan plaats in de auto, heb ik samen met Carola me met tuinzetels geinstalleerd in de koffer. Onverwacht comfortabel welliswaar! Nu was het uitzoeken waar precies dat stukje land lag...

Dinsdag 13 oktober. Ya dos meses en Argentina - Al twee maand in Argeninie!! Het werd niet echt een feestdag. Na ongeveer 3uur te wachten konden ik en Bibi eindelijk in een klein bankkantoortje binnengaan. Na het eindeloos tikken op het toetsenbord en staren naar het scherm kon de bediende me enkel zeggen om morgen eens terug te keren. Ze zou er die dag eens voor kijken...

Woensdag 14 oktober. 10u46. Ik zocht een manier om de tijd sneller te doen gaan en niet te denken aan het laaaaaaange wachten. Ik vond het sukoduboekje dat de mama van Lander me bij m'n vertrek had gegeven. Aanrader om in de sjakos te hebben dames! Nuja, na het gesprekje met de bankbediende bleek dat ze er hier niet veel aan kunnen doen en dat de mama en papa in belgie eens naar de bank zullen moeten gaan...

Vrijdag 16 oktober. 21u00. Ik vertrok samen met Carola naar het "Café-Concert", een jaarlijks event georganieerddoor de vierdejaars van onze school. In de sportzaal zat ondertussen al heel wat volk! 17 acts waren voorbereid, allemaal door leerkrachten, leerlingen of ouders ervan. Van 12-jarige jongetjes die Run to the hills en Back in Black speelden tot papa's die uit volle borst Argentijnse slagers zongen. Lach niet, want bij beiden dacht het publiek: Losss gehen! Ook leuk was het toen Carola en haar vriendinnen een dansje opvoerden op Mambo nr 5! Er werden tussendoor cadeautjes en taarten uitgedeeld, maar mijn nummer 282 had geen chance..
Rond 13u was alles afgelopen en werd het tijd om nog een stapje in de wereld te zetten. Richting El gato en later Barba Roja!

Zaterdag 17 oktober. Een heeele warme zonnige dag. Tijd om samen met Carola die tuinstoelen boven te halen en genieten maar... Het werd een echte girlie dag! De flair en Susana(de argentijnse versie) werden uiteraard niet vergeten. Verder gewoon kletsen over liefjes en vakantie. Héérlijk. Rond 17u werden we opgepikt door Jorge. Er moesten cadeautjes worden gekocht! Zondag was het namelijk moederkesdag. We kochten een zomers kleedje en broek. Daarbovenop nog een hele bos bloemen en een machientje dat ze nodig heeft op haar werk, vraag me niet wat het doet. Het was rood en maakte een zoemend geluid. Later bleek ze er heel blij mee te zijn:)

Zondag 18 oktober. DIA DE LA MADRE. Vroeg opgestaan! Want rond 8u30 werden het ontbijt en de taarten al aan huis geleverd. Nog snel de tafel versieren en de cadeautjes klaarzetten. De verrassing was groot toen ze naar beneden kwam en de berg cadeautjes zag. Heel blij was ze!
Rond de middag kwam de hele familie binnegestormd. Ofwel hadden ze heel veel honger ofwel waren ze gewoon blij met deze mooie dag... Een traditionele asado met als dessert een fruitslaatje. Jamjam. Daarna samen met Carola, Eric en Marcela richting Neuquen voor wat sightseeing en windowshopping!


Enkele extraatjes :

- Bono wordt hier vaak uitgelachen. Youtube even het nummer Vertigo. De intro begint met 'uno,dos,tres,catorce...' wat 'een,twee,drie,en in plaats van vier, VEERTIEN' betekent..

- Een vreemd figuur in de Argentijnse showbiss. Bekijk dit dit vooral niet wanneer u nog maar net gegeten heeft.

http://www.youtube.com/watch?v=lxgQSF0LN-Y

- Dit is bij jongeren heel hip hier. Reggaeton, afkomstig uit Puerto Rico.
http://www.youtube.com/watch?v=FxxbYGk8pXg


Dit was het zowat voor deze week. Veel leesplezier en laat de reacties maar komen ;)
Ik mis jullie!

Besos
Julie

De Weirdt

Inderdaad, mijn achternaam. Waarom? Wel, na alle mislukte pogingen heeft mijn tennisleraar Sebastián nu toch geleerd hoe deze uit te spreken. Maar nu wordt tijdens het tennissen mijn voornaam echter niet meer gebruikt...

Maandag 28 september. Na een geslaagd weekend terug op de schoolbanken! Civíca of cultuurwetenschappen, de klas was in groepjes verdeeld en moest deze les een presentatie geven. Met powerpoint en ál! Onderwerp:armoede in Argentinie. Waarvan ik het meest schrok? Argentinie heeft een armoedepercentage van 40% (!). Kan je je de krottenwijken - of toma's- uit mijn eerste blogbericht nog herinneren?...

Primeur op Radio Mural 91.1 FM! Om 18u werd ik opgepikt door Florentina en Federíco, richting mijn debuut als radiomedewerkster! Inderdaad, Dj djoooelie. Esmorite & G-wijde achtera... Elke maandag, 18u30 tot 20u, hebben enkele klasgenoten een radioprogramma. Elk week kiezen ze een stelling of belangrijke gebeurtenis in Argentinie, en wordt daarover gediscussieerd. Deze week ging het over de nieuwe drugswet ivm het legaliseren van cannabis. Een hoogoplaaiende discussie. Zuiders temprament: check!
Én, aan mij werd gevraagd om de liedjes te kiezen. Vereerd dat ik was, koos ik o.a. voor Led Zepellin en The Doors. Maar ook The Blackbox Revelation en Triggerfinger passeerden de revue!

Dinsdag 29 september. Vandaag ontdekte ik hoe Argentijnse jongeren hun rijbewijs halen:
Op 17-jarige leeftijd ga je naar het rijcentrum in Neuquen. Daar bekijk je een film over verkeersregels. Vervolgens rijd je enkele uren met een instructuur en jeeepla! Rijbewijs binnen! Zooo gemakkelijk gaat het hier! Verklaard opeens veel... Heel grappig was het voor hen toen ik later het Belgische systeem begon uit te leggen... Héel grappig.

Woensdag 30 september. FRANZISKA KLING. Zo heet de Rotary-uitwisselingsstudente die vandaag voor éen nacht bij ons logeerde. Een kort bezoek echter want aankomst: 19u00, vertrek: 09u00. Franziska, een blond, heel sympathiek meisje van 15 jaar ( ik schatte haar veeeel ouder) die toen, ongeveer als mij, al een maand&half in Argentinie verbleef. Ik en Carola besloten die avond gezellig naar het park te gaan, samen met nog enkele andere Rotary-studenten. Het kriiiioelde er namelijk van (misschien niet zo'n gepaste uitdrukking, maar ik vind momenteel geen andere...)! Dit kwam omdat ze met z'n allen een reis maakten naar San Martin de los Andes, aan de grens van Argeninie en Chili, en in hun doortocht een stop maakten in Cipolletti. Zo gebeurde het ook dat een vriendin van me, er voor 1 nacht een Belgisch meisje bijkreeg (!!). Ik zag de kans om eens goe Vloams te klappen. Maar later bleek ze van Brussel te zijn en Frans te praten...

Donderdag 1 oktober. We zijn al oktober!! Het gaat snel!
De prefecte dag om mijn Spaans naar het volgende niveau te tillen. En dit met een spreekbeurt over reflectie en radiatie! Afgelezen welliswaar. Maar het kon, na uitgebreid gelach, op veel appreciatie van leerkracht en medeleerlingen rekenen!

Vrijdag 2 oktober. "Cine-debate". Dat was het plan voor deze avond. Eerst een film bekijken en daarna bespreken. Het werd de film "Round Midnight" van Bertrand Tavernier. Over saxofonist Dale in Parijs, die stillaan aan de drank geraakt. Omdat de opkomst gene vetten was, duurde het 'debat'-gedeelte niet lang. Na een stukje taart zakten we met z'n allen af naar El Gato.

Zaterdag 3 oktober. Het verjaardagsfeestje van Mica!

Maandag 5 oktober. Niets beter dan op een maandag te horen dat het volgende week maandag geen school is!! "Dia del Rasso". Op deze dag worden alle slachtoffers (indianen) herdacht, die de Spaanse Conquistadores maakten bij hun aankomst in Argentinie.

Dinsdag 6 oktober. Dip-dag! Na slecht nieuws gekregen te hebben, was het afwachten om te gaan slapen en een nieuwe dag vol goede moed te beginnen!

Woensdag 7 oktober. Cribs en Snoop Dog.
Na het bekijken van een aflevering MTV TEEN CRIBS, besloten Luca en Giuliano er een parodie op te maken. Ik werd als filmcrew ingeschakeld en doorheen het hele huis geleidt. Telefoon en leeg zwembad werden als 'latest technology' omschreven... Ge moest erbij geweest zijn ;)

Felipe aka Snoop Dog, liet zijn kunstjes zien! Hij kan tv kijken én tegelijk op z'n twee achterpootjes staan! Brosse zal zich aan heel wat training mogen verwachten als ik terugkom!


Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel liefs
Julie :)

Het is inderdaad al een tijdje geleden sinds ik voor het laatst mij blog aanvulde. Hou jullie dus maar klaar, dit belooft een laaaang bericht te worden...

Donderdag 17/09. Les literatura. Prueva! Enja, tot ieders verbazing moest ik de test ook afleggen! Ik had wel geen flauw idee waar het over ging... Máár : meerkeuzevragen! Ik zag mijn kans op succes stillaan vergroten. Ienemienemutte deed zijn werk. Later bleek ik een dikke viereneenhalf gehaald te hebben! Nie slecht zou ik zeggen!


Vrijdag 18/09. 08:00. Net op tijd op school! Carola had zich overslapen.. Ik kan jullie natuurlijk alle mogelijke excuses wijsmaken;) Nuja, wat me die dag opviel, was de verdwaalde straathond die radeloos door de schoolgangen dwaalde. Hoe die hier terecht gekomen was weet niemand maar "Dit komt wel vaker voor..". Okaaay... Het uren-aftellen-tot-het-weekend kon beginnen.
Dit werd geholpen door een mededeling van de leerkracht. Door een gaslek in de school mocht iedereen om 10u al naar huis!! Niemand leek bezorgd te zijn om de situatie. Het kwam goed uit eigenlijk! We hadden nog wat boodschappen te doen voor het weekendje aan het meer!

Zaterdag 19/09. Een dag waar ik al een tijd naar uitkeek! "THE WAILERS Exodus tour, 23h, Roca Che, Neuquen" vermeldde het ticket.
19u. Ik vertrok samen met Carola, en nog enkele van haar vrienden, richting Neuquen. De deuren gingen al open om 20u open en we waren al hooooooooooopeloos te laat volgens Carola (die by the way een diehard fan is van bob marley). Na een klein uurtje rijden kwamen we mooi op tijd aan en konden we, na slechts 5 minuutjes wachten in de rij, al naar binnen. Mijn superhandige minideo van Fa niet. De security vond het op een of andere manier verdacht dat een vrouw dit in haar sjakos meeneemt.. Nuja niet getreurd.. Of toch? We hadden immers nog 3 uur wachten voor de boeg! Juiiij (lees:sarcasme). Om 22u opende een beginnend Argentijns bandje het voorprogramma: een vreemde mix tussen punk en cumbia. Hmm.. niet echt mijn ding. De volgende band echter klonk veelbelovend, de heupen werden opgewarmd. Ik schrok wel best wanneer ik de spaanse cover van Seek & Destoy - Metallica hoorde. De gitarist schrok ook, toen hij zag dat ik het nummer kende.
12u50. En la primera fila! - Op de eerste rij! Ongeveer een uur later dan gepland kwam Ziggy Marley als dansend het podium op en werd hartelijk onthaald door het publiek. Meteen al werden enkele klassiekers bovengehaald: Get up stand up en Exodus. De toon was gezet.
Er speelden nog 2 originele muzikanten van the wailers: keyboards en basist (een charismatisch figuur die toen een rood mario petje droeg).
Het optreden duurde ongeveer 2eneenhalf uur. Daarna begonnen ze op te ruimen en werden plectrums en playlists uitgedeeld. Geen chance! Aangezien we maar een dikke 2 meter van het podium stonden riep ik naar de gitarist of ik zijn flesje water niet mocht hebben. Hij leek verbaasd om hier Engels te horen en gooide hij het in mijn richting! Iets dat ik NOOIT maar dan ook NOOIT mag weggooien volgens Carola!


Zondag 20/09. Omdat het maandag DIA DEL ETUDIANTE was, hadden we met de meisjes een verlengd weekendje aan het meer gepland. Mari Menuco. De andere meisjes waren er al sinds zaterdag,ik ben achtergekomen omwille van the wailers. Gelukkig kon ik meerijden met vriendinnen van Carola. We hadden afgesproke om 10uur: Richting Mariiii Menuuucooo! Neen. De meisjes waren nog niet gedouched.. veel getreuzeltreuzeltreuzeltreuzel later konden we dan toch vertrekken. Het was ongeveer een uurtje rijden. Als ik de chauffeur/papa van Euge mag geloven bestaan er op de wereld 5 grote woestijngebieden en reden we toen door 1 van hen. Het uitzicht was inderdaad prachtig. Geen zandwoestijn, maar uitgestrekte droge vlaktes met op de achtergrond toppen van de Andes. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik 100m verder een kudde wilde paarden zag halllloppppperen (ik twijfel aan het aantal l'en en p's). Prach-tig!!
Eens dan aangekomen te zijn aan het meer en mijn vriendinnen gevonden te hebben kon het feest beginnen! Eerst lekkere asado en daarna genieten onder de hete zon. De Primavera kon beginnen. Dan s'avonds fiestaaa!!
Voor maandag geldde dezelfde dagplanning.

Weetje over 'dia del etudiante': Andere jaren was dit geen 'dia' maar 'semana'! Een hele week lang geen school maar feest. Zoals u misschien wel of niet weet, heeft het sociale leven hier door de mexicaanse griep een maand stilgelegen. Dat betekende ook geen school. Omdat de leerlingen al zoveel les gemist hadden, werd dit feest beperkt tot 1 dag.. Balen!

Woensdag 23/09. Dag van de meldingen:

- Melding 1: Historia. Ik moest lachen toen ik een berichtje kreeg van Lander met de melding :" 2 Fabiola binnen 3 weken in Buenos Aires voor optredens en nieuwe videoclip" Haha:)!

-Melding 2: Het was de laatste les die deze leerkracht aan ons zou geven, hij was een vervanger. De oorsponkelijke lerares zou terugkomen ende gezichtsuitdrukkingen van mijn klasgenoten zeiden genoeg...

-Melding 3 : De brieven die ik twee weken geleden richting Wontergem had opgestuurd, waren eindelijk toegekomen :)

- Melding 4: Ik zou er volgende week een tijdelijke nieuwe zus bij krijgen! Een uitwisselingsstudente uit Duitsland die op doortocht is naar een ander gezin in het zuiden zal van dinsdag tot donderdag bij ons logeren. Francisca heet ze, opmerkelijk een typische Spaanse naam!

21u. Niet van plan om nog veel te doen die avond. Tot ik gevraagd werd om mee te gaan naar het theater. Tzal wel zijn! Een toneelgroep van BS AS die in zijn tour een stop maakte in Cipolletti. Heeeelemaal anders dan ik verwacht had. Het was eigenlijk een muziekconcert met grapjes tussenin. Wel leuk dat eigenlijk iedereen stond te dansen in de zaal. Imagen in de Capitole in gent...

De rest vertel ik wel in een ander bericht, ander wordt het té lang en heeft niemand zin om dat te lezen ;)

Ciaoooo
Julie

Enkele Argentijnse feiten

- wegenwerken worden hier niet aangeduid met verkeersborden of oranje lichten, maar met een.. tuinkaars!

- Ik was best geschrokken toen ik in de lokale supermarkten de Spaanse cover van "ik leef niet meer voor jou" van Marco Borsato hoorde spelen!

- Telkens mijn argentijnse mama voorbij een kapelletje passeert, maakt ze snel een kruisteken, waarbij ik hoop dat ze zich nog steeds concentreert op de gevaarlijke weg...

- In belgie bestaan er verkeersdrempels om de auto's te vertragen. Hier bestaan er 'verkeersputten'. Zo worden de auto's vertraagd en tegelijk het water afgeleid.

1 maand in Argentinie

Stap 1 : Neem pen en papier en ga daarna in een comfortabele houding zitten.


Stap 2: Leg het blad papier in 'landscape'-positie.


Stap 3: Teken nu, van boven naar onder, parallelle verticale lijnen. Laat telkens ongeveer 2 cm tussen.



Stap 4: Draai het blad 90° en herhaal stap 3. Zorg ervoor dat de lijnen mooi loodrecht op elkaar staan.





Zo, u heeft net het stratenplan van Cipolletti getekend! Allemaal kleine blokjes met vreemde straatnamen. U denkt waarschijnlijk : "simpel toch om je weg te vinden ?" Haha. NOT.



Om minder afhankelijk te zijn van van de auto's, en zo ook van de ouders, besloten we deze week samen een oude fiets te herstellen. Zo kon ik gaan en staan waar ik wil, zonder gevoerd te moeten worden. Vrijdag hadden we geen school en besloot ik er even op uit te trekken om wat leuke foto's te nemen. Het was namelijk een schitterende dag in Cipolletti! Veelbelovend klonk het zo. Dat was het ook, maar heb op een bepaad moment eindeloos rondjes gereden...



Hoe zag de rest van mijn week eruit?



Maandag. Een gewone schooldag en s'avonds volleybal.



Dinsdag. Matematica. Ik hoorde Agustina, Eleonora en Anto fluisteren tussen de logaritmes en vierkantswortels. "Lago... Mani Menuco...Fiesta.." De meisjes merkten mijn aandacht en vroegen me erbij te komen zitten. Het zit namelijk zo: Maandag 21 september is het Dag van de Student en hoeft niemand naar school te gaan. Elk jaar maken de meisjes er een verlengd weekend van. Dan gaan ze allemaal naar het meer Mani Menuco, zo'n 45 minuutjes rijden vanuit Cipolletti. Agustina heeft daar een huisje werd me verteld en niet veel later, volgde een uitnodiging! Van zaterdag tot maandag. Jepla, ik zat met een probleem! Zaterdag 19 september: the wailers. Ik kan gelukkig met een vriendin van Carola achterkomen zondag. Ik kijk ernaar uit!



Woensdag. Een klein dipje. Luca stelde voor om samen te gaan tennissen. Ik ontmoette zijn trainer, en besloot dan maar meteen om me ook in te schrijven. 2 maal per week, dinsdag en donderdag.



Donderdag. Een schooluitstapje naar de universiteit voor kunst, of beter Fundacion Cultural Patagonia (Roca). Na een uurtje met de bus, aangekomen in Roca. Ik zag Folklore dans, theather en kreeg een kort jazz optredentje te horen.

Vrijdag. Geeeeeeeeeeeen school! Pedadadagogische studiedag. Eleonora heeft me die dag uitgenodigd om mee te aan naar 'Danza'. Een sport die hier stillaan bekend wordt. Je moet het eens opzoeken, tis te moeilijk om uit te leggen... En na de sport, nen dikken ijscreme. Moet kunnen. Daarna mochten we ons al klaarmaken om naar het verjaardagsfeestje van Julian te vertrekken. In een zaaltje vlakbij mijn huis. Ideaal.

Zaterdag. Een heerlijk warme dag in Cipolletti. Samen met Eleonora, Nati, Agus en Anto een beetje zonnen in het gras en later een lekkere asado.

Zondag heb ik dan maar eens goed uitgeslapen. Zoals het hoort elke zondag: familie etentje bij de bomma. Daarna zijn Bibi en ik naar Neuquen gereden om een gezellig marktje te bezoeken.

Ik mis jullie!

xx Julie

Jawaddedadde !

Een uitspraak die deze week op school veel bewondering kende...

Woensdag 2 september. Les informática. Onderwerp: Adobe Photoshop, in praktijk: facebook. Enkele klasgenoten hadden het berichtje van mijn papa opgemerkt: 'Jawaddedadde!!'. Enja, de trend was gezet. Jawaddedadde hier, jawaddedadde daar. Daar hoorde uiteraard een Spaans accent bij en werd het verkeerd toegepast: "Meneer, mag ik alstublief naar het toilet gaan, jawaddedadde ?" Maar ook: "Om hoelaat spreken we morgen af jawaddedadde voor het feestje?"

Donderdag 3 september. Les história. Onderwerp: ex-president Peron, in praktijk: check-list 'To Do De Volgende Maanden'. Hier volgt een overzicht wat mij nog te doen staat:

1. Optreden 'The Wailers'- 19/09

Jeweetwel die band van Bob Marley! De grote Exodus tour passeert in Estadio Ruca Che te Neuquen. Aangezien Carola ver-zot is van alles wat met Marley te maken heeft, was de keuze om een ticket aan te schaffen al snel gemaakt. Ziggy Marley, zoon van, zal voor de zang instaan.

2. Modeshow- 04/10

Om de eindejaarsreis naar Brazilie te sponseren, is het hier de gewoonte om een soort modeshow te organiseren. Alle ouders worden uitgenodigd en het wordt voorafgegaan door een receptie. Hiervoor zijn uiteraard modellen nodig, bestaande uit laatstejaarsstudenten. Toen ze het voorstelden dacht ik: dit doe ik niee-eeet! In geen honderd jaar! " Grijp alle kansen die je maar krijgt!" werd me voor deze reis herhaaldelijk verteld. En toen Eleonora voorstelde om per twee de runway of te lopen, stemde ik toe! Misschien krijg ik er later spijt van.. Nuja. Whatever:) éen genant verhaal meer of minder...

3. Eindejaarsbal - 11/12

Niet zomaar een slechtversierd feestje op school, maar een grote fiesta in de hipste discotheek van Cipolletti! Eerst een diner met familie en daarna richting dansvloer. Vele meisjes hebben hun kleedje al gekocht. Die zoektocht moet voor mij nog beginnen..

4. Reis Brazilie(kust)- Camboriú- 16-29/12

Een eindejaarsreis waar je inderdaad U kan tegen zeggen! We reizen met de organisatie Protavel. De heen- en terugreis gebeurd met de bus. We zijn wel telkens twee dagen onderweg! Helemaal niet erg, want we overnachten dan in Uruguay. Ee buitenkansje niewaar? 'Camboriu' kan gerust gegoogled worden, levert prachtige resultaten op!

Een lijstje die zonder twijfel nog zal worden aangevuld!

Hele vele vele vele groetjes

Julie

Si Si Si. No No No.

Na een dikke twee weken in Argentinie te zijn, reikt mijn Spaans gelukkig al verder dan dat. Ik versta al meer en kan mezelf al goed uitdrukken of iets vragen als ik iets nodig heb. Gelukkig maar. Want telkens herhalen dat je 't niet verstaan hebt wordt na een tijd vervelend...

Weer een week gepasseerd sinds mijn laatste blogbericht. De tijd vliegt zoals ze zeggen! Het-naar-school-gaan liep gesmeerd en zoals het hoort in Collégio Limay, kwamen er weer enkele leerkrachten niet opdagen... Ziek ofzo. 'Kheb er ook van gehad! Zaterdag, tijdens het kijken van de belangrijke tennismatch Luca Caverzan vs 'eenietsbeterespeler', werd me door een van de tantes een broodje kaas aangeboden. Weigeren was geen optie. Jammer, want na het opgegeten te hebben voelde ik het al meteen terug naar boven komen. Mijn zaterdag om zeep! Ik heb die dag veel aan thuis gedacht...

Zondag voelde ik me alweer veel beter! De familie Caverzan probeerde me wat op te vrolijken door een leuke familieuitstap te organiseren. En familieuitstappen, daar kennen ze hier wat van, herhaalde Bibiani meermaals :)! Het werd een dagje naar Chocón. Een stadje in de provincie Neuquen, waar men jaren geleden vele fosielen van dinosaurussen heeft teruggevonden. In deze regio zou de grootste dinosaurus ooit geleefd hebben. Onderweg ontdekte ik dat Cipolletti en Neuquen zowat de grootste steden zijn in de buurt. Ze zijn omringd door een patagonisch landschap: heuvelachtig met kleine droge struikjes als vegetatie. Prachtig welliswaar. Ik kon zelfs in de verte de besneeuwde bergtoppen van de Andes zien! Ettelijke kilometers en vele Jurassicparkachtige borden later, kwamen we aan in Chocón. Het had een klein museum, waar alle vondsten werden tentoongesteld. Dit moest ik gezien hebben vond de familie. Mijn broertje Luca tegen zijn zin mee naar binnen, dit was namelijk een van de jaarlijkse uitstapjes van de school... Naast vondsten van dinosaurussen, waren ook vele speerpunten en andere overblijfselen van neanderthalers te bezichtigen. Niets vergeleken met degene die jij gevonden hebt, papa ;)


Het werd middag en de honger liet zich horen. Geen zondag zonder een typisch Argentijnse 'asado', watwijnoemen barbecue maar dan 10 keer beter! Jorge stopte bij een camping. Ik dacht 'Wat doen we in godsnaam op een camping?' Het raadsel werd snel opgelost toen ik op elk campeerstukje een barbecue zag staan. Hier gingen we eten. Enja, t'heeft gesmaakt!

De familie was nog niet klaar om naar huis te gaan! Het dorpje had nog andere troeven. Eerst stopten we langs een groooooot meer. Prachtig. Het bleek het grootste (aangelegde) meer ter wereld te zijn! Waaw! Jammer dat de zon er niet even doorkwam... We reden langs het meer en GELUKKIG hadden we een jeep met 4x4-functie. Laten we het zo stellen, de paadjes waren eigenlijk niet voorzien op de doorgang van auto's. Alles voor het mooie uitzicht. Onderweg konden we nog enkele échte voetafdrukken bezichten, van dinosaurussen natuurlijk.

Twerd dan toch maar eens tijd om naar huis te keren. Na een klein uurtje rijden werd ons de weg versperd. Een aantal arbeiders die meer geld willen voor hun werk, besloten zowat de belangrijkste weg naar Neuquen af te sluiten. En dat op een zondagnamiddag! Schandalig! Gelukkig wist Jorge een binnenbaantje. Door velden, beekjes en bos. Hij is het rallyrijden duidelijk nog niet verleerd! Eenmaal thuis, kon ik genieten van een lekker warm kopje thee. De dag werd afgesloten met een repetitie van het nieuwe bandje van Giuliano. Het klonk ook nieuw, maar veelbelovend:)

Nu ben ik vooral benieuwd naar leuke details van de vinktse kermis. Laat maar komen ;)

Ciaooooo
Besos

Julie

FIE-ESTAAA

Zaterdag 22 aug. Tijd voor, niet een lazy sunday, maar saterday. Kanaal 526 (!) toonde de film The Transformers. Toen we dit zagen, was de film echter al bijna gedaan maar konden we nog net het einde meepikken. Even later zendde een concurerende televisiezender exact dezelfde film uit! We waren deze keer op tijd voor het begin. Raar hier in Argentinie ze, eerst het einde, daarna het begin. Giuliano verzekerde me dat dit geen traditionele gewoonte is hier:)

13u, Skypegeluidjes overheersten de computer. Ik werd gebeld. Lander! Besluit: Skype is zalig & for free! Mijn dag was goed:) Ik probeerde wat huiswerk te maken en maakte me klaar voor '(ma)thee-time'. Lula, een meisje uit m'n klas zou me om 17u ophalen om samen met de meisjes van de klas tal van zoetigheden naar binnen te spelen. Nu weet ik waarom ze hier geen weegschaal in huis hebben...

Om 20u voerden ze me terug naar huis, want er kwam familie eten. De broer van mijn gastmoeder Eric, zijn vriendin, en haar ouders. Eric mankte. Ik waagde het niet om te vragen hoe het kwam. Maar toen hij zich voorstelde vertelde hij me dat hij in een ondiep zwembad was gesprongen en zijn beide enkels had gebroken. Iedereen lachte uitbundig en het leek wel alsof hij er zelf best trots op was. Ik hield uit beleefdheid mijn lach wat in.


24u. Fiestaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Caro, een meisje die vlakbij woont, kwam me oppikken om naar Mica's huis te gaan. Daar ging het feestje door. Toen ik arriveerde las ik in grote letters. BIENVENIDA JULIE. "Auuuuh das lief" zei ik. Even vergeten dat int spaans te doen is:) Snel werd me een Argentijns biertje in de handen gestoken en begonnen de heupen los te komen. Ze kunnen hier inderdaad uitbundig dansen. En lang! En op zo'n hoge hakken! Ik was duidelijk underdressed. Maar liever dat dan te struikelen met tallons. Het feest duurde tot in de vroege uurtjes.. tot de buren kwamen klagen. Het was misschien verstandig geweest om ze op voorhand even te waarschuwen. "We don't do in argentina that" zei Esteban(bijnaam:Ponjo). Hij heeft Koreaanse roots. Als hij een mopje niet verstaat gebruikt hij het valse excuus: " Yo soy un intercambio, no comprendo", wat niet meer betekent dan " ik ben een uitwisselingsstudent en versta er niets van". Nuja, buren die klagen betekende het huis uit en op zoek gaan naar een leuk cafeetje. Gevonden! El gato. Een gezellig plekje waar Argentijnse rock werd opgelegd. Maar ook Led Zeppelin, Jimi hendrix en the Doors klonken af en toe in de oren. Zalig!

Een geslaagd feestje zou ik zo zeggen! Meer van dat!

xxx
Julie

Collégio

Gisteren de eerste dag school. Om 6u45 werd ik gewekt. Een lekker douchke en we konden erweer tegenaan! Snel ontbijten en dan hup in de auto richting school Estación Limay. Mijn gastzus Carola nam me al meteen mee naar een groepje meisjes, die later de populairste van de school bleken te zijn. Een eerste indruk is belangrijk niewaar?


08:00. De lessen startten. Wat me meteen opviel was dat ze zowat allemaal dezelfde trui droegen, ee soort 100 dagen trui. Ik arriveerde nog maar 5 min en er werd mij gevragd of ik ook in 1 wou. Natuurlijk toch? De toon was gezet. We begonnen normaal gezien met twee uurtjes francés, maar deze werden omgewisseld met biológicas. Genetica. Oef dit kende ik. Woorden als genotipo en verdes klonken me bekend in de oren. De voormiddag duurt meestal van 08:00 tot 13:00, met twee pauzes van 10 minuten. Voor de namiddag is het elke dag verschillend. Maadag niets, dinsdag 1 uurtje lo om 15u20, woensdag een uurtje informatica om 17u10 (!), donderdag lo en engels en vrijdag 1 uurtje engels. Inderdaad, en raar lessenrooster. Het went wel die lange middagpauzes!

Na de tweede pauze was het tijd voor ee uurtje geschiedenis. Profesor Juan Aolita. Een jonge man die met veel overtuiging de strategie van de tweede wereldoorlog uitlegde. Of dat denk ik toch...

Inglés. " please take a pencil and listen very well, we are going to start with a listening exercise. This is a part of your exam". HUH?! Er meteen inviegen . Waarom ook niet? Ik kon voor het eerst alles verstaan wat ze zeiden. Great!

19 aug. Vandaag zou de dag beginne met frans. HAHA, nooot. De mensen die de péage ( ik weet geen ander woord hiervoor) bedienen, hadden besloten een staking te organiseren. Wat is nu het probleem? Wel, die péage is gelegen op de brug over de Rio Negro, die Neuquen en Cipolletti verbindt. Beide richtingen waren afgesloten. En je raad het al, de profesora de francés woont in Neuquen! Die zagen we de hele dag dus niet meer... Er werd ook geen vervanging gezocht of lessen die konden doorschuiven. Twee uurtjes bijpraten leek ons de enige oplossing. Manneke pis kwam aan bod. Oja en pis betekent hier hetzelfde als in het vlaams...
Daarna matemática. Logaritmes. Bweeiiiiuuuuk.

Driiiiiiiiiing. Tijd voor de tweede pauze. Het is hier blijkbaar de trend om dan met z'n allen de 'kiosk' binnen te stormen. Een soort winkeltje vol snoep. Misschien ook wel omdat de verwarming daar hoog staat. Want in de klaslokalen ist genen vetten. Twee truien en een jas volstaan. Na de pauze kwam ik het lokaal binnen en er stond in drukletters op het bord geschreve: " SABADO FIESTA DE BIENVENIDA DE JULIE (Angelina Jolie). 15 $ antes del viernes. Casa de Mica."
Mijn welkomsfeestje was gepland. Zaterdag fiesta!
Ook werd ik gevraagd om bij de schoolradio te komen werken. Lijkt me moeilijk omdat ik nog geen spaans spreek, maar ze hadden er het volste vertrouwen in, dus stemde ik toe.

Nu is het hier 16u05. Binnen een uurtje moet ik terug op school zijn voor informática.
Ciaoooooooo
Aan alle ksa'ers : succes nog met de promo en laat under ma keer goe gaan eh!

xx Julie

Ojo, in de lokale supermarkten is Belgie alom vertegenwoordigd: Stella Artois, Duvel, Chimay(!)..

Eerste ontmoeting

16:30. Landen in Neuquen. Het gezin stond me al vol enthousiasme op te wachten. Springen en zwaaien. Nog even geduld, wachten op bagage. Na 20 000000 valiezen, kwam de mijne als laatste door het poortje gegleden. Eindelijk! Ik werd warm onthaald en met hun Nissan jeep werd ik naar hun huis in Cipoletti gevoerd, het zou voor een jaar mijn thuis worden. Raar om er zo over na te denken. Ik werd rondgeleid in het huis en kon al meteen een babbeltje slaan met lander via msn. Heerlijk.

Een korte voorstelling van het gezin:

Jorge, Ludo voor de vrienden. Hij is de vader en ook de enige die geen woord Engels praat. Hij probeert, maar tevergeefs:) Het heeft ook z'n charmes! het eerste wat me opviel was dat hij veel eet, echt veel! Zijn lichaam kan het dan ook niet ontkennen. Een goedlachse, kloeke papa met een snor. Hmmm herkenbaar? Hij is ook de eerste die er bij mij al meteem alle woordjes Spaans probeert in te drammen. Alle soorten meubelstukken moesten er al aan geloven. Hij vertelde me ook dat hij jaren rallypiloot was en tal van races gewonnen had. Trots trots trots !

Bibiani. De mama, ik mag haar Bibi noemen. Een knappe Argentijnse vrouw die haar best doet me alles te geven wat m'n hartje verlangd. Ze is leerkracht in een lagere school en daarnaat studeert ze nog voor.. euhm moeilijk uit te leggen. Iemand die tandprotheses maakt.

Giuliano. Hij studeerst voor ingenieur en is na dit schooljaar afgestudeert. Dan mag hij huizen bouwen van wel 3 etages hoog EN een kelder. Opnieuw trots trots trots. We hebben wel een klein probleem. Iedereen noemt hem Giuli. Maar het word uitgesproken als Julie. Exact hetzelfde! Dat kan mss misverstanden veroorzaken. Nuja, wennen maar :)

Carola. Een cool meisje die duidelijk niet op haar mondje is gevallen. Ze weet wat ze wil. Ze vraagt me constant dingen over Duitsland. Ze is gek van het land. Ze wil er volgend jaar graag een jaar wonen. Ook turnt ze al 9 jaar.

Luca. Hij is zoooooo schattig, lief en geobsedeerd van tennis! Het eerste wat hij me vroeg was of ik een Argentijnse tennispeler kende die op de 157e plaats staat. Ik moest hem jammer genoeg teleurstellen.

Verder heeft het gezin ook een kuisvrouw. Ik heb ze nog niet gezien maar ze doet hier de was en de plas.

Ooohja het gezin heeft ook twee honden. Geweldig:)
Een gestreepte boxer, Homero. Hij is wild en valt daardoor constant op de grond. Ook mede door de gladde tegels.
Een grijze poedel met een veel de lange froefroe waardoor hij niks ziet. Zijn naam is Philipe. Bij 'muerto' valt hij op z'n rug en beweegt niet meer, echt grappig !

Dit was het ongeveer, een leuke familie die me een prachtig jaar zullen bezorgen!

Vele groetjes vanuit Cipoletti !
Ciao x
Julie

13 aug, 18u40. Tijd om in te checken. Vele traantjes rolden. Wat had ik dan gedacht? Een jaar weg van familie & vrienden. De moed zonk me even in de schoenen maar eenmaal de eerste incheckbalie gepasseerd te zijn, kon het grote avontuur beginnen. Nog even handkusjes blazen richting Lander en hupsakee,! Vol enthousiasme richting de douane. Lap! Twas van da! De metaaldetector biepte, meermaals zelfs. Uiteindelijk moest ik gefouilleerd worden. Heel serieus in het begin. Hmm vreemd, want vanaf ik meldde dat ik uit Belgica kwam, glimlachte ze vriendelijk en was het plots niet meer zo ernstig. Die Belgische chocolade mss…

19u15. Snel nog een laatste (gratis) berichtje naar het thuisfront zenden en weg waren we. Eerst een korte vlucht naar Madrid, om daarna aan de grote oversteek te beginnen. Tussenin moesten we 3 uur wachten. Er leek geen einde aan te komen. We waren alledrie moe en begonnen te piekeren over de kleinste dingen. Waar waren we in godsnaam aan begonnen?

14 aug, 00:50. Mits wat vertraging, steeg het vliegtuig op. Kriebels in de buik. Te moe om het te uiten. Snel nog alle horloges 5u verzetten om dan lekker in slaap te kunnen vallen… “Dan gaat de tijd sneller voorbij”,hadden ze me verteld.

08:06. En inderdaad, voor we het wisten was het bijna tijd om te voor het eerst op Argentijnse grond te landen. WOW, we waren er. Een jaar naar uitgekeken en nu was het zover! Argentinaaaaaa! We werden verwelkomd door YFU medewerkers en voegden ons bij de andere studenten. Finland was al aanwezig. Later volgden Zwitserland, USA, Frankrijk, Turkije, Zweden… De zus van Nika, die voor enkele weken bij haar Argentijns vriendje verbleef, stond ook op ons te wachten. Na nog een uurtje wachten, was het busje geariveerd waarmee we richting de stadsrand van Buenos Aires werden gevoerd. Om daar te geraken, passeerden we langs de armste buurt van de Argentijnse hoofdstad. Een krottenwijk, kilometers lang. Huizen van plasticzakken, geen water of electriciteit. Een van de YFU medewerkers wist me te vertellen dat in het centrum van BS AS ( zo wordt Buenos Aires hier afgekort) ook eenzelfde soort wijk ligt. In het centrum van het zakenleven, treinstations,.. De staat verplicht ze hun ‘huizen’ te verlaten om daar te kunnen bouwen, maar dat weigeren ze.

We verblijven momenteel in een soort internaat 'Santa Ethnea' , allemaal kamertjes van 2 of 3 personen. Ik deel de kamer met de Zweedse Annie en de Australische Kylie. De school was omringd door een groot domein vol verdord gras. Ondanks de winter, is het gras helemaal uitgedroogd. 1 sproeiers voor 3 ha grond.

Eerste kennismaking met het machogedrag van Argentijnse mannen: Tijdens een kleine verkenning van het schooldomein, passeerden we enkele, ik schat 6 à 7 jaar oude, jongentjes die wachtten tot ze werden opgehaald door de mama. Eentje wou er stoer doen door me luidkeels te vragen: “ Do you want to be my girlfriend”. Jong geleerd is oud gedaan, niet?

Sip, zap, bong. De naam van een nieuw Argentijns spelletje, in de trend van Napoleon.

Of ik iets van de winter merk? Haha, neen niet echt :) Het is hier momenteel 20° !! Ik zat hier gewoon wat buiten op een bankje en ontdekte een draadloze wachtwoordloze internetverbinding. I-dé-aal ! Het is hier nu 13u54, en iedereen wacht ongeduldig om richting z'n gastgezin te vertrekken. De sfeer is een gespannen. Misschien van al dat zoute eten.. ALLES is gezouten. Aardappelen, vlees, maar ook wortels & sla. De dorst wordt dan gelest met de traditionele 'maté'. Een thee die hier meestal als vieruurtje gedronken wordt. Maar ook vaak bij het ontbijt of lunch. Voila, dit waren zowat m'n eerste ervaringen in Argentinië! Er volgt nog meer!

Véle groetjes

Ciao x

Nieuwtjes

Hoi:)

Ik maakte daarnet een babbeltje met m'n toekomstige gastbroer Guilliano en dit kwam uit de bus:

- Hij speelt gitaar in twee bandjes, waarvan de ene al twee jaar bestaat en nog steeds geen naam heeft.

- Hij had een relatie met een meisje uit Ierland, toen hij daar op uitwisseling was.

- Hij wil me helpen met het leren van Spaans. 

- Ik moet hem helpen met het leren van Nederlands, Frans, Engels,... Hij is duidelijk ambitieus...

xx

Woehoew ! EINDELIJK een blog die werkt! :)